Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

"Αιρετικό" (;)



 “Heterosexual relationships seem to lead only to marriage, and for most poor dumb brainwashed women marriage is the climactic experience. For men, marriage is a matter of efficient logistics: the male gets his food, bed, laundry, TV, pussy, offspring and creature comforts all under one roof, where he doesn't have to dissipate his psychic energy thinking about them too much - then he is free to go out and fight the battles of life, which is what existence is all about. But for a woman, marriage is surrender. Marriage is when a girl gives up the fight, walks off the battlefield and from then on leaves the truly interesting and significant action to her husband, who has bargained to 'take care' of her. What a sad bum deal.Women live longer than men because they really haven't been living. Better blue-in-the-face dead of a heart attack at fifty than a healthy seventy-year old widow who hasn't had a piece of life's action since girlhood.”
Tom Robbins, Even Cowgirls Get the Blues

"Οι ετεροφυλόφιλες σχέσεις φαίνεται να οδηγούν μόνο στο γάμο και για τις περισσότερες φτωχές, ανόητες, έχουσες υποστεί πλύση εγκεφάλου γυναίκες, ο γάμος αποτελεί μια κορυφαίας σημασίας εμπειρία. Για τους άνδρες ο γάμος είναι ένα θέμα αποτελεσματικών λογιστικών: το αρσενικό εξασφαλίζει το φαγητό του, το κρεβάτι του, το πλυντήριο για τα άπλυτά του, την τηλεόραση, το αιδοίο, τους απογόνους και όλες τις ανέσεις κάτω από μία στέγη, ώστε να μη χρειάζεται να διασκορπίσει την ψυχική του ενέργεια σκεπτόμενος για αυτά πάρα πολύ. Έτσι είναι ελεύθερος να βγει έξω και να αγωνιστεί στις μάχες της ζωής, οι οποίες κι έχουν να κάνουν με αυτό που τελικά είναι η ύπαρξη. Αλλά για μια γυναίκα ο γάμος αποτελεί παράδοση. Ο γάμος έρχεται όταν ένα κορίτσι εγκαταλείπει τον αγώνα, αποχωρεί από το πεδίο της μάχης κι από εκείνη τη στιγμή αφήνει την πραγματικά ενδιαφέρουσα και σημαντική δράση της ζωής στο σύζυγό της, ο οποίος έχει διαπραγματευτεί με αυτήν τη "φροντίδα" της. Tι θλιβερή, δυσάρεστη συμφωνία! Οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άνδρες επειδή δεν έχουν ζήσει αληθινά. Καλύτερα νεκρή στα 50 από καρδιακή προσβολή παρά μια υγιής 70χρονη χήρα που δεν έχει γευτεί ούτε καν ένα κομμάτι από την αληθινή δράση της ζωής από τότε που ήταν ακόμη κοριτσάκι"
―Τομ Ρόμπινς: "Ακόμα και οι καουμπόισσες μελαγχολούν" (1976)

Αλήθεια...Πόση αλήθεια, πικρή γι'αυτόν ή αυτήν που έχει συναισθανθεί, έστω και για μια φορά απόλυτης και ωμής συνάμα διαύγειας στη μέχρι τώρα πορεία, το βάρος και την ουσία που μεταφέρουν οι παραπάνω "αιρετικοί" στοχασμοί; Αιρετικοί για κοινωνίες οι οποίες στήνουν τη λειτουργία και τη φιλοσοφία τους πάνω σε στερεότυπα που εδράζονται στην απόλυτη κυριαρχία της πατριαρχίας και των αρχών-προτύπων της. 
 Τα παραπάνω γράφτηκαν πριν από σαράντα χρόνια σε εκείνο το συναρπαστικό μυθιστόρημα του "τριπαρισμένου" Τομ Ρόμπινς. Άραγε πόση ισχύ διαθέτουν και σήμερα, που υποτίθεται ότι οι γυναίκες έχουν επιτύχει, έστω και σ'ένα υποτίθεται αναγνωρίσιμο βαθμό, τη χειραφέτησή τους; Αλλά όλα τα επίσημα (ας μην αναφερθούμε σε ανεπίσημα) στοιχεία αποδεικνύουν ότι εξακολουθούν να γίνονται θύματα διακρίσεων και αντικείμενα εκμετάλλευσης στην απασχόληση, όσον αφορά το εργασιακό πεδίο και δεν έχουν παύσει ν'αποτελούν θύματα κακοποίησης όσον αφορά το οικογενειακό...

 Στην εποχή της παγκοσμιοποιημένης παράκρουσης, στις ημέρες όπου, κυρίως από πατριαρχικής φυσιογνωμίας αδίστακτους μεγαλοαπατεώνες, η τεχνηέντως δημιουργημένη (βαθμιαίως και με ιστορικό υπόβαθρο) οικονομική κρίση μαστίζει λαούς, επηρεάζοντας ακόμα και το γάμο ως θεσμό. Μετατρέποντας την ίδια την ύπαρξη σε υπερ-αγχωτική δοκιμασία, αγωνιώδη πάλη, άνιση μάχη για επιβίωση για όλους ανεξαρτήτως φύλου. Και υπονομεύοντας και δηλητηριάζοντας ακόμα περισσότερο τις ανθρώπινες σχέσεις...

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Στηρίξου στα πόδια σου και εμπιστεύσου τα μάτια σου...


Algernon Blacwood:
" Τα πιο ευάλωτα σημεία ενός ανθρώπου είναι τα πόδια και τα μάτια του.
Τα πόδια επειδή επιζητούν την περιπλάνηση
και τα μάτια επειδή επιζητούν την ομορφιά." 

{ Και ειδικά περί ομορφιάς, στην οποία εντάσσεται και η απελευθερωτική ανάγκη, η αρχέγονη ανακαλυπτική επιθυμία και η ακαταμάχητη λαχτάρα για περιπλάνηση, όπως το βλέπουμε εμείς, με ελκύουν ιδιαίτερα και αυτά τα κινηματογραφικά λόγια που σχετίζονται με το παραπάνω βίντεο:
 " Υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο, που μερικές φορές νιώθεις σα να μη μπορείς να την αντέξεις!"

 Και μια τελευταία επισήμανση (Η ομορφιά...):
Η ομορφιά δεν ισχυρίζεται τίποτα για τον εαυτό της.
Δεν χρειάζεται να το κάνει.
Η ομορφιά είναι.
 }

ανιχνευτής


Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Ζήτω το παγκόσμιο φρικαριάτο



/
/           /
//
κανείς, αργότερα, δεν κατάφερε να εντοπίσει την αρχική πηγή /
γιατί τούτη τη φορά, δεν είχε χρειαστεί / καμία επαναστατική πρωτοπορία / κανένα κάλεσμα /
ούτε υπογραφές, διαθεσιμότητες, οργάνωση, αφίσες, δρομολόγιο, πρόγραμμα /
καμία διαδικτυακή πρόσκληση, να πατήσεις “θα πάω” ελαφρά τη καρδία και να σου το θυμίσει το μηχάνημα δέκα λεπτά πριν, ότι να, κοίτα, αυτό που είπες πως θα πας, συντελείται τώρα δα, και εσύ λείπεις, και που χρόνος να μαζέψεις τα τσιγάρα και τα κλειδιά, να κάνεις ένα μπάνιο στα γρήγορα, να φορέσεις τα μαύρα, να αποφύγεις τον διαχειριστή, να κατέβεις τα σκαλιά τρέχοντας /
/                                     /
λένε πως διαδόθηκε με τον άνεμο /
με το άγγιγμα /
σαν φήμη /
σαν ψίθυροι /
σαν υπονοούμενα /
πως ήταν κρυμμένο μήνυμα ανάμεσα σε διαφημιστικά σποτ και σελίδες βιβλίων /
πως κάποιοι, σε κάποιο σκιερό υπόγειο, το σχεδίαζαν για χρόνια /
ή πως το οραματίστηκε ένα ζευγάρι μόλις το προηγούμενο βράδυ, καθώς έκαναν έρωτα /
ή πως βγήκε αυθόρμητα, όπως όλα τα μεγάλα όμορφα πράγματα /
/ /
όπως και να’ χει, έγινε /
να, κοίτα /
έπαψαν πια να κρύβονται /
πλημμύρισαν τους δρόμους, κραυγές και σώματα /
φωνές ντροπαλές, βραχνές, μουσικές, ακατάπαυστες, βαθιές /
σαν πλήθος ήταν /
ή μάλλον, σαν πληθωρική στρατιά, με την διάταξη τους επιμελώς ατημέλητη, λες κι ένας συλλογικός νους να τους τοποθέτησε φαινομενικά τυχαία, ώστε να σχηματίζουν ένα σχέδιο, μια αισθητική τελειότητα, ένα μαθηματικό παράδοξο, ένας εδώ, δυο παραδίπλα, τρεις σ’ αυτή την πλευρά, άλλοι τρεις παραπέρα, θα στέκεστε κάπως έτσι, θα φορέσετε το εμπριμέ φουλάρι σας, κυρία μου μη σηκώνετε τόσο το χέρι σας, χαμογελάτε, συνεχίστε, σας παρακαλώ μη σπρώχνεστε, έρχονται κι άλλοι, υπάρχει τόσο μίσος ακόμη, και τόσα γέλια, ο δρόμος αυτός φαίνεται μας χωράει όλους, χωράει μια εξέγερση /
/                                  //
ήταν όλοι τους εκεί /
/
οι ερωτευμένοι, οι μεθυσμένες, οι ξένοι, οι πληγωμένοι, οι μόνοι, οι απεγνωσμένες, οι ανικανοποίητες, οι διχασμένοι, οι παράξενες, οι απογοητευμένες, οι φοβισμένοι, οι απλησίαστοι /
//
ήταν όλοι όσοι προσπάθησαν, τουλάχιστον μια φορά, να αυτοκτονήσουν, μα δίστασαν λίγο πριν το τέλος γιατί δεν ήξεραν τι να γράψουν στο αποχαιρετιστήριο σημείωμα / τι να πρωτοπεί κανείς / αντάλλασσαν όμως τις εμπειρίες τους πάνω στην πρακτική, κατά βάθος είναι και ζήτημα καλαισθησίας, η τελευταία πινελιά ενός καλλιτέχνη, ποιός άραγε ανάμεσα μας μπορεί να κρίνει αν η εκπυρσοκρότηση ενός πιστολιού είναι γοητευτικότερη ή δημιουργικότερη από μια σιωπηλή λεπίδα, από ένα μπουκαλάκι υπνωτικά, από μια βουτιά στο κενό /
/
ήταν όλες αυτές οι παράξενες φιγούρες, κάπως σκυφτές και φοβισμένες, που τους πετυχαίνεις συνήθως σε γυράδικα και πιτσαρίες τις νύχτες να αναζητούν λίγη συντροφιά / να αναζητούν ο ένας τον άλλο / τη δική τους μυστική πιάτσα / να ανταλλάσουν ανακουφιστικές κοινοτυπίες / να κάθονται, κάθε βράδυ, οι ίδιοι κάπως λευκοί άνθρωποι, στις ίδιες λευκές καρέκλες, κάτω από το ίδιο λευκό φως / μπροστά μια βιτρίνα με πίτσες, δυο ευρώ το κομμάτι / και να παρακολουθούν με μια υποψία ζήλιας τους πελάτες να μπαινοβγαίνουν στη σειρά / άρτος και θεάματα /

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Σύμφωνα με τον Εμμανουέλ Μακρόν, πάει ο καιρός της λαϊκής κυριαρχίας


Για τον γκλομπαλιστή,  "golden boy" της ευρωπαϊκής πολιτικής τα έχουμε πει εμείς εδώ: je m'appelle Macron et je suis tres bon!


Σύμφωνα με τον Εμμανουέλ Μακρόν, πάει ο καιρός της λαϊκής κυριαρχίας
 
του Τιερί Μεϊσάν
 
  " Θα χρειαστεί πολύ χρόνος για να εξαχθούν όλα τα διδάγματα από την κοσμοθεωρία του προέδρου Μακρόν.
Το πιο σημαντικό σημείο είναι ότι, σύμφωνα με τον ίδιο, πέρασε η εποχή της λαϊκής κυριαρχίας τόσο για τους Γάλλους όσο και για τους Ευρωπαίους γενικότερα. Το δημοκρατικό ιδεώδες μπορεί να επιδιωχθεί σε τοπικό επίπεδο, αλλά είναι κενό νοήματος σε εθνικό επίπεδο.
Δευτερευόντως, η αντίληψη του για τη κοινή περιουσία, το κοινό καλό ( res publica ), με την οποία όλα τα πολιτικά καθεστώτα –είτε μοναρχικό, αυτοκρατορικό ή δημοκρατικό (républicain)- ήταν δεμένα, φαίνεται επίσης από μια άλλη εποχή. Κατά την άποψή τους, επρόκειτο να εξυπηρετήσουν -ή να προσποιείται servir- συλλογικό συμφέρον. Βεβαίως, ο Εμμανουέλ Μακρόν αναφέρεται στη Δικαιοσύνη και στις ελευθερίες, αλλά θέτει αμέσως αυτά τα ιδεώδη στο ίδιο επίπεδο με αντικείμενα, όπως η Γη και τα εμπορικά πολιτιστικά προϊόντα, και μια ντροπή, η υποτέλεια στο ΝΑΤΟ. Φαίνεται ότι η Δημοκρατία πέθανε επίσης. "


Εκφωνώντας έναν ιδρυτικό λόγο ενώπιον των υψηλότερων Γάλλων διπλωμάτων, ο πρόεδρος Μακρόν αποκάλυψε την αντίληψη του για το κόσμο και τον τρόπο με τον οποίον προτίθεται να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία που διαθέτει. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπάρχει πλέον λαϊκή κυριαρχία, ούτε στη Γαλλία, ούτε στην Ευρώπη, επομένως ούτε εθνική ή υπερεθνική δημοκρατία. Δεν υπάρχει συνεπώς ούτε συλλογικό Συμφέρον ούτε Δημοκρατία (Ρεπούμπλικα), αλλά ένας ετερόκλητος κατάλογος πραγμάτων που συνιστούν κοινές περιουσίες. Περιγράφοντας τη νέα τους δουλειά στους πρεσβευτές, τους ενημέρωσε ότι δεν θα πρέπει πλέον να υπερασπίζονται τις αξίες της χώρας τους, αλλά να βρίσκουν ευκαιρίες για να δράσουν για λογαριασμό του Ευρωπαίου Λεβιάθαν. Εισελθόντος σε λεπτομέρειες για κάποιες συγκρούσεις, περιέγραψε ένα πρόγραμμα οικονομικής αποικιοκρατίας του Λεβάντε και της Αφρικής.

Συμμετέχοντας στη παραδοσιακή εβδομάδα των πρεσβευτών, ο πρόεδρος Μακρόν εκφώνησε το πρώτο γενικό λόγο για την εξωτερική πολιτική του, από τότε που ήρθε στο παλάτι των Ηλυσίων [1]. Όλα τα αποσπάσματα σε εισαγωγικά σε αυτό το άρθρο είναι από το λόγο του. Ο πρόεδρος δεν περιέγραψε το τοπίο των σημερινών διεθνών σχέσεων, ούτε εξήγησε το ρόλο που σχεδιάζει για τη Γαλλία στον κόσμο, αλλά τον τρόπο με τον οποίον σκοπεύει να χρησιμοποιήσει αυτό το εργαλείο.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Γαλλία δεν ήταν σε θέση να προσαρμοστεί στις αλλαγές στον κόσμο από το 1989, πτώση του Τείχους του Βερολίνου, τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και το θρίαμβο της παγκοσμιοποίησης των ΗΠΑ. Για την ανοικοδόμηση της χώρας, θα ήταν παράλογο να θέλουμε να επιστρέψουμε πίσω στην παλιά έννοια της εθνικής κυριαρχίας. Αντίθετα, πρέπει να προχωρήσουμε χρησιμοποιώντας τους διαθέσιμους μοχλούς. Για το λόγο αυτό, σήμερα, «η κυριαρχία μας είναι η Ευρώπη».

Βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα τέρας, «ένας Λεβιάθαν» [2]. Δεν έχει καμία λαϊκή νομιμοποίηση, αλλά νομιμοποιείται όταν προστατεύει τους πολίτες της. Στην τρέχουσα μορφή της, κυριαρχείται από το γαλλο-γερμανικό ζευγάρι. Ο ίδιος, Εμμανουέλ Μακρόν, και η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, μπορούν ως εκ τούτου από κοινού να την κυβερνήσουν. Έτσι μπόρεσε να επισκεφθεί την Πολωνία, με την ιδιότητά του ως πρόεδρος της Γαλλίας, και, με τη σύμφωνη γνώμη της Γερμανίδας εταίρου του, η οποία δεν μπορούσε να επιτεθεί στη Πολωνία λόγω της Ιστορίας, να μιλήσει ως υπονοούμενος εκπρόσωπος της Ένωσης, να προσβάλει την πρωθυπουργό, υπενθυμίζοντάς της ότι δεν είναι κυρίαρχη και να την ξαναβάλει στην ευρωπαϊκή τάξη.

Ήδη, με την Καγκελάριο, αποφάσισε να αναλάβει δράση σε τέσσερις τομείς:

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Περί κατάθλιψης κι ασύστολου χαπακώματος


 Σαν εισαγωγή: Ο συγγραφέας Τομ Ρόμπινς έγραφε ότι η κατάθλιψη έχει τις ρίζες της στο γεγονός της αυτολύπησης και η αυτολύπηση στο γεγονός ότι ο άνθρωπος παίρνει πολύ στα σοβαρά τον εαυτό του, ενώ δεν είναι παρά ένα μπιμπίκι στα οπίσθια της δημιουργίας...
 Σκέφτομαι πως η κατάθλιψη ίσως και να περιέχει σε μεγάλο βαθμό, έστω και με ένα νοσηρά βολικό τρόπο αποποίησης των προσωπικών ευθυνών, το στοιχείο του εγώ. Ενός τσαλακωμένου αλλά πάντα κυριαρχούντος "εγώ", το οποίο υιοθετεί τον ρόλο του "καημένου" που αδικήθηκe. Που υπέστη κακομεταχείριση (αλλά τι έκανε για να αντιδράσει;), ταπεινώθηκε, ξεγελάστηκε, τσακίστηκε και με άλλα λόγια αφέθηκε να του συμβούν αυτά, ενώ "δεν του έπρεπαν ή άξιζαν" και νιώθει να σκορπίζεται απ'τους ανέμους των δεινών της ζωής...Σκέφτομαι, αναλογιζόμενος και τα λόγια του Ρόμπινς, ότι δεν ξέρω τελικά πόσο μπορεί να έχει και τη δική του παράξενη κοσμική σημασία το να αποτελεί ο άνθρωπος σπυράκι (με ή χωρίς πύον) στον αχανή ποπό του σύμπαντος. Καθώς μπορεί έτσι να αναγκάζει τη "δημιουργία" να ξυστεί για να ανακουφιστεί από την ενόχληση ή τη φαγούρα και να προκαλέσει χαοτικές αντιδράσεις σε όλο τον οργανισμό της με αυτή της την κίνηση   (ανεξαρτήτως πόσο θετικό ή όχι είναι αυτό για τον άνθρωπο) και οι συνέπειες να είναι ενδιαφέρουσες έως και αναζωoγονητικές για τον ίδιο τον οργανισμό..!

 Και  κυρίως σκέφτομαι τα λόγια από το εκπληκτικό ποίημα "όλες οι θρησκείες είναι Ένα", του μεγάλου Γουίλλιαμ Μπλέηκ, που προτείνει μια συναρπαστική οπτκή γωνία όσον αφορά συμβατικούς μύθους περί δημιουργίας και δημιουργού (ή δημιουργών): "η ποιητική ιδιοφυία είναι ο αληθινός Άνθρωπος και το σώμα ή εξωτερική μορφή του ανθρώπου απορρέει απο την ποιητική Ιδιοφυιία"...

 Τελοσπάντων, αυτό που ξέρω είναι ότι το παρακάτω άρθρο είναι πολύ σημαντικό. Γιατί συμπεραίνει και υποδεικνύει, μέσω έρευνας και εμπειρικής δράσης, ότι τα χημικά σκευάσματα δεν αποτελούν και θεραπεία για την κατάθλιψη (οι παρενέργειές τους δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες), η οποία και τείνει να γίνει η top επικινδυνότερη ασθένεια ενός πολιτισμού που η ξέφρενη τεχνοεπιστήμη του δεν συμβαδίζει με το βαθμό αυτοεπίγνωσης των ανθρώπινων κοινωνιών. Κι ότι η αντιμετώπιση της κατάστασης μπορεί να ακολουθήσει κι εναλλακτικές, ελπιδοφόρες οδούς, μακριά από τα βουλιμικά πλοκάμια του ιατροφαρμακευτικού θηρίου σε αγαστή συνεργασία με τον ψυχιατρικό επιστημονισμό ...

ανιχνευτής

Aντικαταθλιπτικά & Παρενέργειες
  «Η μακροχρόνια χρήση αντικαταθλιπτικών μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, είναι πιθανόν οι αντικαταθλιπτικοί παράγοντες να τροποποιήσουν τη σύνδεση των νευρωνικών συνάψεων, πράγμα το οποίο όχι μόνο καθιστά αναποτελεσματικά τα αντικαταθλιπτικά, αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει μια μόνιμη, μη αντιμετωπίσιμη καταθλιπτική κατάσταση».

 Όταν βλέπω καινούριους ασθενείς, ΔΕΝ τους συνταγογραφώ φάρμακα. Οι ασθενείς που έρχονται σε μένα ξέρουν ότι σκοπεύω να τους βοηθήσω να κατανοήσουν ΓΙΑΤΙ βιώνουν «αυτό» που τους συμβαίνει. Αφού μειώσω τη φαρμακευτική αγωγή των ασθενών μου, αν τα συμπτώματα παρουσιαστούν ξανά εφαρμόζουμε εναλλακτικές θεραπείες.

Αν κι έχουν επίγνωση της βασικής θέσης μου στο θέμα της συνταγογράφησης φαρμάκων, αυτό δεν φαίνεται να εμποδίζει κάποιους ασθενείς από το να ζητήσουν αντικαταθλιπτικά χάπια πιστεύοντας ότι αυτό θα αποτελέσει μια γρήγορη λύση στο πρόβλημά τους. Από πού έμαθαν άραγε να σκέφτονται και να ζητούν κάτι τέτοιο; Ίσως αυτό να αντικατοπτρίζει το 49% των ασθενών που ζητούν φάρμακα επηρεασμένοι από τις διαφημίσεις των φαρμακευτικών εταιρειών. Με βάση αυτή τη ζήτηση, 7 στις 10 φορές οι γιατροί συνταγογραφούν φάρμακα, διότι οι ασθενείς έμαθαν από τις διαφημίσεις ότι έχουν κάποιο «πρόβλημα» που θα πρέπει να λύσουν με φαρμακευτική αγωγή.

Σε μια περίοδο 10 ετών από το 1999 έως το 2008, το ποσό που χρησιμοποιήθηκε για την άμεση διαφήμιση στον καταναλωτή τριπλασιάστηκε από το 1,3 στα 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία διατέθηκαν για την ενημέρωση (ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ) των ασθενών σχετικά με την ανάγκη τους για ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή. Η «μαζική παροχή» Αναστολέων Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης δεν οφείλεται στην καλή κατανόηση του τρόπου λειτουργίας τους, ούτε στην αποτελεσματικότητά τους ή την ασφαλή χρήση τους. Στην πραγματικότητα, δεν οφείλεται σε κανένα από τα παραπάνω. Όπως δήλωσε ο καθηγητής της Νευροεπιστήμης Elliot Valenstein, όσα διαβάζουν γιατροί και κοινό σχετικά με τις ψυχικές ασθένειες δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικά όλων των διαθέσιμων πληροφοριών.

Αντίστροφος συλλογισμός

Tι ακριβώς θεραπεύουμε; Αν ρωτούσατε κάποιους ανθρώπους στο δρόμο για την αιτία της κατάθλιψης, είναι πολύ πιθανόν να απαντήσουν παπαγαλίζοντας τη φράση «οφείλεται στην έλλειψη σεροτονίνης». Η υπόθεση αυτή, που είναι γνωστή ως υπόθεση μονοαμίνης, προέκυψε από τις παρατηρήσεις των παρενεργειών που σχετίζονταν με τη διάθεση στη θεραπεία ασθενών που έπασχαν από φυματίωση με ιπρονιαζίδη, η οποία είχε κάποια ανασταλτική επίδραση στη διάσπαση των μονοαμινών.

Από την τυχαία παρατήρηση και τις διφορούμενες συζητήσεις για τον ρόλο της ρεζερπίνης στην πρόκληση και τη θεραπεία καταστάσεων κατάθλιψης, γεννήθηκε αυτή η θεωρία. Οι έξι δεκαετίες ερευνών που ακολούθησαν και πραγματοποιήθηκαν σε ασθενείς οι οποίοι δεν υποβλήθηκαν ποτέ σε φαρμακευτική αγωγή, ήταν αντικρουόμενες, μπερδεμένες και ασαφείς και μια κριτική επισκόπηση της υπόθεσης μονοαμίνης ανέφερε τα εξής: «… δεν υπάρχει άμεση απόδειξη ανεπάρκειας σεροτονίνης ή νορεπινεφρίνης παρά τις χιλιάδες έρευνες που έχουν διεξαχθεί για την επιβεβαίωση αυτής της αντίληψης».

Σε παρόμοια συμπεράσματα καταλήγει και μια ανάλυση στο ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine» για τη μείζονα κατάθλιψη, η οποία αναφέρει: «…πολυάριθμες μελέτες των μεταβολιτών νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης στο πλάσμα, τα ούρα και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό, καθώς και μεταθανάτιες μελέτες ασθενών με κατάθλιψη, δεν έχουν επιβεβαιώσει την υποτιθέμενη ανεπάρκεια».

Διερευνώντας αυτή την ενδιαφέρουσα κι απλή ιδέα για την ύπαρξη χημικής ανεπάρκειας, δεν είμαστε σε θέση να μετρήσουμε τις ποσότητες σεροτονίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα, ούτε να εξηγήσουμε τις εσωτερικές διεργασίες των 14 διαφορετικών τύπων υποδοχέων σεροτονίνης. Επίσης, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το τεράστιο ποσοστό των νευρώνων μεταφοράς σεροτονίνης ούτε και για την ασθενή αλληλεπίδραση μεταξύ των 100 νευροδιαβιβαστών που είναι ενεργοί στον εγκέφαλο.
Ο δρ Daniel Carlat, συγγραφέας του βιβλίου «Unhinged», γράφει τα εξής: «Έχουμε πείσει τον εαυτό μας ότι έχουμε ανακαλύψει θεραπείες για τις ψυχικές ασθένειες, όταν στην πραγματικότητα γνωρίζουμε τόσα λίγα για την υποκείμενη νευροβιολογία των αιτιών τους, οι θεραπείες μας συχνά αποτελούν απλώς μια σειρά από δοκιμές και λάθη».

 Πώς λειτουργούν τα φάρμακα; 

Ακόμη κι αν δεχτούμε την υπόθεση ότι αυτά τα φάρμακα είναι πράγματι ωφέλιμα, το να κάνουμε ιατρική διάγνωση με βάση αυτή την παρατήρηση είναι το ίδιο με το να λέμε ότι όταν κάποιος είναι ντροπαλός φταίει η έλλειψη αλκοόλ ή ότι η ημικρανία οφείλεται στην έλλειψη κωδεΐνης και στους συναδέλφους μου που εφαρμόζουν ολιστική προσέγγιση και οι οποίοι δηλώνουν ενθουσιασμένοι από τη χορήγηση τρυπτοφάνης και υδροξυτρυπτοφάνης σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ πριν παρόμοια φαρμακευτική αγωγή, θέλω να υπενθυμίσω ότι η μοναδική φορά που η μειωμένη τρυπτοφάνη είχε συσχετιστεί με κακή διάθεση ήταν σε ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης.

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Η ψυχή σου ξέρει......

                                 

και να, εκεί που νομίζεις κουράστηκες να ζεις το ίδιο και το ίδιο κάθε μέρα, κάτι γίνεται και σου θυμίζει πόσο τεράστιο δώρο είναι η ζωή.....και να φανταστείς το μόνο που χρειάζεται είναι να είσαι παρόν και να έχεις το θάρρος να δεις κατάματα την αλήθεια που σου φανερώνει η ψυχή σου.

Μπορεί να θέλεις παλάτια και χρυσό για να ικανοποιήσεις αυτό το άπληστο εγώ που προσπαθεί να σε πείσει πως όλα αγοράζονται και όλα πουλιούνται, μα αυτό το σύμπαν ή θεός ή όπως το κατανοεί ο καθένας γράφει το δικό του σχέδιο για σένα, που όταν στο φανερώνει νιώθεις πόσο μικρός και ασήμαντος είσαι μπροστά στις πιθανότητες να σου συμβεί το απρόοπτο.
Αυτό που φοβάσαι, αυτό που δεν ξέρεις, αυτό το απρόοπτο που δεν ξέρεις πως θα αντιδράσεις, δεν ξέρεις πως θα δράσεις και δεν ξέρεις πως θα νιώσεις, το αποφεύγεις μη τυχόν και δεις την αλήθεια της ψυχής σου.
Φοβάμαι να αντικρίσω μια πληγή γιατί δεν ξέρω πως να την επουλώσω, μα όταν τρέξει το αίμα ζεστό, ξαφνικά νιώθω μια δύναμη να ξεχειλίζει από τα βάθη της ψυχής μου.
Κοιτώ γύρω μου για να σιγουρευτώ πως όλα είναι αληθινά, κοιτάζω στον καθρέφτη για να πιστέψω πως το είδωλο που βλέπω είμαι εγώ, ναι είμαι εγώ μα οι πράξεις μου δεν μαρτυράν το εγώ, δεν μου δίνουν τα υλικά αποτελέσματα που θέλω μα μου δίνουν κάτι παράξενα πλούτη που γεμίζουν τα στήθη μου νιώθοντας μια πληρότητα.

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Ένα σουρεαλιστικό θρίλερ: "'Οταν πας για τρομοκρατικό χτύπημα έχεις και το διαβατήριο σου μαζί! "


Δυο λόγια από εμάς, ως εισαγωγή:  Tο παρακάτω άρθρο του καθηγητή Michel Chossudovsky στο GlobalResearch (αρχική πηγή) δεν είναι ένα συνωμοσιολογικό άρθρο,όπως θα'θελαν πολύ βολικά να το αποκαλέσουν οι "ειδικοί" της "ενημέρωσης"! Μέσω των υποψιασμένων και σοβαρών ανθρώπων που πέρασαν από τον προβληματισμό στην έρευνα, χρησιμοποιώντας την ορθή λογική (κάτι που ο σύγχρονος μαζάνθρωπος μοιάζει να έχει απωλέσει λόγω μιας τεραστιας επιχείρησης προπαγάνδας που τρέχει σε όλο τον πλανήτη, περί επίσημης εξήγησης γεγονότων και φαινομένων και διαμόρφωσης του πολιτικά ορθού και των κοινώς αποδεκτών αληθειών), σε συνδυασμό με τη μελέτη των οφθαλμοφανών και χειροπιαστών στοιχείων, καταλήγει στο αυτονόητο: Ότι κάτι δεν στέκει, κάτι (ή πολλά) δεν πάει καθόλου μα καθόλου καλά στο σενάριο και το παίξιμο της θανατηφόρας παράστασης, που ακούει στον τίτλο "τρομοκρατία vs ασφάλειας πολιτών(ή πιο σωστά φοβισμένων, κι εκλιπαρούντων για πιο ισοπεδωτική κι όλο και πιο καταχρηστική αστυνόμευση, υπηκόων)".  Μην ξεχνάμε, επίσης, ότι οι νεκροί και όχι συλληφθέντες τρομοκράτες (που συνηθίζουν κιόλας να αφήνουν πίσω τους διαβατήρια, ταυτότητες, αποκαλυπτικά στοιχεία που διευκολύνουν τις Αρχές) ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΝ, ΔΕΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ κατά την ανάκριση, που μπορεί η αξιοποίησή τους να οδηγήσει στα πραγματικά αφεντικά τους. Και βέβαια το άρθρο έρχεται σε ευθυγράμμιση, "κουμπώνει", με όσα σχετικά έχουν αναρτηθεί ως τώρα εδώ:
Φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί σε εξισώσεις που απαιτούν...τη συμφωνία!
 Μια αιμοδιψής σκιά που στοιχειώνει την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο
 Η νέα 9/11 made in Europe (σκέψεις, συνειρμοί, συγκρίσεις και αμφιβολίες)
 " CONFIRMED: French Government Knew Extremists BEFORE Paris Terrorist Attack"("Eπιβεβαιωμένο: Η γαλλική κυβέρνηση γνώριζε τους εξτρεμιστές ΠΡΙΝ την τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι")
  Πώς η ελίτ χρησιμοποιεί “false flag” επιχειρήσεις στον Πόλεμο κατά της Tρομοκρατίας


'Οταν πας για τρομοκρατικό χτύπημα έχεις και το διαβατήριο σου μαζί! 

Βαρκελώνη, Μάντσεστερ, Βερολίνο, Παρίσι, Νίκαια, Λονδίνο, Νέα Υόρκη: Διαβατήρια και ταυτότητες μυστηριωδώς ανακαλύπτονται στα ίχνη των τρομοκρατικών επιθέσεων.

 Το άρθρο σχολιάζει το ''μυστηριώδες'' φαινόμενο των διαβατηρίων και ταυτοτήτων των υπόπτων τρομοκρατών που συνήθως ανακαλύπτονται(συχνά στα συντρίμμια) των τρομοκρατικών επιθέσεων.

Στις περισσοτερες επιθέσεις ο υποτιθέμενος ύποπτος ήταν γνωστός στις αρχές.

Μήπως πρόκειται για κάποιο σύστημα; Τα προσωπικά έγγραφα των υπόπτων συχνά αφήνονται να ανακαλυφθούν από την αστυνομία κοντά στα μέρη των επιθέσεων.

Barcelona

Αναφορές που αφορούν την επίθεση στην Βαρκελώνη, αποκαλύπτουν ακριβώς τις ίδιες περιστάσεις ύπο τις οποίες αφήνονται πίσω ταυτότητες και διαβατήρια όπως συνέβη στο Μαντσεστερ, Παρίσι, Νίκαια, Λονδίνο, Νέα Υόρκη, και τώρα Μπαρτσελόνα.

Ένα Ισπανικό διαβατήριο ενός ''ατόμου μαροκινής καταγωγής βρέθηκε στο σημείο της επίθεσης'' σύμφωνα με την Britain's Daily Express. Οι αναφορές των ισπανικών μέσων επιβεβαιώνουν ότι ο ύποπτος είναι Ισπανός από την αυτόνομη πόλη Melilla που έχει σύνορα με το Μαρόκο. Σύμφωνα με την αστυνομία η ταυτότητα του βρίσκεται υπό διερεύνηση.

Τα δημοσιεύματα είναι εξαιρετικά αντιφατικά: σύμφωνα με το τελευταίο της Telegraph (18/08/17) ο ύποπτος που οδηγούσε το βαν είναι 18 χρονών και ονομάζεται Moussa Oukabir και ο αδελφός του Driss Oukabir 28 ετών ήταν αυτός που νοίκιασε το όχημα.

Παλιότερα δημοσιεύματα της El Pais (17 Αυγούστου) ανέφεραν ότι ο υποτιθέμενος ύποπτος ο 28 ετών Driss Oukabir είχε συλληφθεί από την αστυνομία ενώ η El Nacional ανέφερε για τον ύποπτο: ''παρουσιάστηκε μόνος του σε ένα αστυνομικό τμήμα στο Ripoll της Καταλωνίας για να αρνηθεί οποιαδήποτε εμπλοκή του στην απογευματινή επίθεση. Ισχυρίστηκε ότι η ταυτότητα του είχε κλαπεί και χρησιμοποιήθηκε από τους τρομοκράτες για να νοικιάσουν ένα από τα βαν που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση.

Τοπικές πηγές που επιβεβαίωσε και ο δήμαρχος της πόλης, Jordi Munell, αναφέρουν ότι ο νεαρός άντρας που μένει στο Ripoll, πήγε στο αστυνομικό τμήμα για να αρνηθεί κάθε αναμιξή του στα γεγονότα.''(Daily Express 17 Αυγούστου 2017).

Το παρακάτω δημοσίευμα αναφέρει ότι το διαβατήριο που ανακαλύφθηκε στο βαν οδήγησε ''στο σπίτι στο Alcanar όπου παρασκευάζονταν βόμβες''. Σύμφωνα με ισχυρισμούς το διαβατήριο βρέθηκε στο βαν που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση σε ''μία κατά λάθος έκρηξη που έγινε την Πέμπτη το πρωί στη πόλη Tarraconence. Αυτό το εύρημα επέτρεψε την σύνδεση της τρομοκρατικής επίθεσης στην Βαρκελώνη με έναν τραυματία στο ατύχημα στο Alcanar.

Michel Chossudosky 18 Αυγούστου 2017

Σύμφωνα με την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, οι ύποπτοι συνδέονται χωρίς εξαίρεση με το δίκτυο της Αλ Κάιντα.

Κανένας από αυτούς τους υπόπτους δεν επιβίωσε. Οι νεκροί δεν μιλούν.

Στην περίπτωση των τραγικών γεγονότων στο Μανστεστέρ, η κάρτα τραπέζης του υποτιθέμενου βομβιστή αυτοκτονίας Σαλμάν Αμπέντι βρέθηκε στην τσέπη του μετά την έκρηξη.

Ποιά η αξιοπιστία των επίσημων εκδοχών; Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ταυτόχρονα ''θύμα της τρομοκρατίας'' αλλά και ''κράτος χορηγός της τρομοκρατίας''. Χωρίς εξαίρεση, οι κυβερνήσεις των χωρών της Δύσης που είναι θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων, έχουν υποστηρίξει, άμεσα ή έμμεσα, το δίκτυο τρομοκρατικών οργανώσεων της Αλ Κάιντα συμπεριλαμβανομένου και του Ισλαμικού Κράτους(ISIS), που φέρεται ως υπεύθυνο για αυτές τις επιθέσεις. Υπάρχουν άφθονες αποδείξεις ότι η Αλ Κάιντα είναι δημιούργημα της CIA.

Παρακάτω είναι μία ανασκόπηση όλων των περιστάτικων που σχετίζονται με τα διαβατήρια και τις ταυτότητες που ανακαλύφθηκαν στα απομεινάρια μερικών τρομοκρατικών επιθέσεων, με συνδέσμους σε άρθρα του GlobalResearch και αναφορές των ΜΜΕ από το 2001 έως 2017.
(Η λίστα επουδενί δεν είναι πλήρης).

Από την 11η Σεπτεμβρίου στο Μάντσεστερ, Μάιος 2017

 Σε αντίστροφη χρονολογική σειρά.
Με πρόσθετη έμφαση.

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Για τον ατομικισμό και την εξέγερση ~ Renzo Novatore




Υπάρχουν αυτοί που διαβεβαιώνουν πως ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως κοινωνικό ον. Άλλοι διαβεβαιώνουν πως ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως αντικοινωνικός.

Λοιπόν, ομολογώ πως δεν κατάφερα ποτέ ν’ αντιληφθώ τι εννοούν μ’ εκείνο το << εκ φύσεως >> , όμως έχω καταλάβει πως και οι μεν και οι δε κάνουν λάθος, εφόσον ο άνθρωπος είναι κοινωνικό και αντικοινωνικό ον συγχρόνως.

Η ανάγκη, η έλλειψη, η στοργή, η αγάπη και η συμπάθεια είναι τα στοιχεία που ωθούν τον άνθρωπο στην κοινωνικότητα και στην ένωση.

Η επιθυμία για ανεξαρτησία κι ο πόθος για λευτεριά τον ωθούν στη μοναξιά και στον ατομικισμό. Μα, ενώ ο ατομικισμός λειτουργεί και πραγματώνεται ενάντια στην κοινωνία, η κοινωνία αμύνεται στις επιθέσεις του.

Έτσι, ο πόλεμος ανάμεσα σε ‘’κοινωνισμό’’ και ‘’ατομικισμό’’ είναι ένας πόλεμος ζωτικότητας κι ενέργειας. Μα, ενώ το άτομο είναι απαραίτητο για την κοινωνία, είναι κι αυτή με τη σειρά της απαραίτητη για το άτομο.

Δεν θα υπήρχε καμία πιθανότητα ύπαρξης για τον ατομικισμό, αν δεν υπήρχε μία κοινωνία ενάντια στην οποία να μπορεί να επιβεβαιώνεται και να ζει. Να εξαπλώνεται και ν’ αγάλλεται!


* * *
το διαβάσαμε στους Σκοπευτές Ονείρων
ΕΔΩ ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στον "Ρέντζο Νοβατόρε"  ή Άμπελε Ριτσιέρι Φερράρι (1890-1922), "τον ποιητή, τον ληστή και τον ιππότη του μηδενός".
Κι από εμάς:  

α) Κάποιες ιδέες προς επεξεργασία (ατομικότητα σε συνέργεια με τη συλλογικότητα)...
(" Η ανεξαρτησία της ατομικότητας επενδύει με ενσυνειδησία και πραγματική υπευθυνότητα μια συλλογικότητα, δεν την αναιρεί ή καταργεί. Όπως έμμεσα αφήνουν να εννοηθεί, όταν δεν αντιδρούν βίαια σε βάρος της ατομικής διαφοροποίησης και διαφορετικότητας, οι στρατευμένοι δημαγωγοί κι επαγγελματίες καθοδηγητές. Ώστε τα μέλη μιας συλλογικότητας να μαρκαριστούν σαν ιδιόκτητα μοσχάρια και ν'αποτελέσουν μια αγελαία ιλαροτραγωδία" )

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Iστορίες του δρόμου...


Oι δρόμοι έχουν σοφία, βρίθουν συχνά από συμβολισμό και επικυρηγμένα (από τους κλειδοκράτορες των κελιών-πόλεων) μηνύματα τοποθετημένα μπροστά στα μάτια όλων! Έχουν, μερικές φορές, αυτό το διαπεραστικό βλέμμα του ασυμβίβαστου εκκεντρικού καλλιτέχνη, που εισχωρεί βαθιά μέσα σου και σε τραντάζει ή απλά σε ξυπνάει, έστω και για λίγο ως αρχή, από το λήθαργο. Όταν δεν προχωράς ως συνήθως σκυφτός και βιαστικός (για να προλάβεις τι; τους ρυθμούς της δουλειάς που είναι δουλεία; της ζωής που υποβιβάστηκε σε αγχωτική επιβίωση; της περιπέτειας που χάθηκε μέσα σε ουρές αναμονής και καθημερινές μονότονες διαδρομές; τι;)... Kαι αποφασίζεις να σταθείς λιγάκι και να τους κοιτάξεις κι εσύ. Μπορεί να θυμηθείς κάτι που ήξερες πάντα αλλά σε βόλευε (εσένα ή κάποιους άλλους που λυμαίνονται το κεφάλι και χειραγωγούν τα συναισθήματά σου) να το καταχωνιάσεις στα αζήτητα του μυαλού και στο πίσω μέρος της καρδιάς, μπορεί και να σου διηγηθούν ιστορίες που δεν θέλει σχεδόν κανείς να ακούσει γιατί δεν μπορεί να βαστάξει το βάρος της ουσίας τους. Όμως είναι εκεί, είτε λέγονται γκράφφιτι είτε απλά συνθήματα με ή χωρίς ρίμα, και περιμένουν να αναπτύξουν μία έστω σύντομη αλλά ουσιώδη διαλεκτική σχέση μαζί σου.

ανιχνευτής


" Industrial Revolution"  (Βιομηχανική επανάσταση)
Παρίσι, στη Μονμάρτη

"ράγισε (σπάσε) την καρδιά σου για να βρεις τη ράχη σου" (εννοεί προφανώς να ισιώσει η κυρτωμένη κορμοστασιά)
Παρίσι, Les Marrais

...πως η ίαση έγινε επιχείρηση



" Όταν η αντίληψη είναι στενή, όταν η ίδια η νόηση αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι πλέον χρήσιμη ή αναγκαία σταδιακά «αυτοκτονεί». Αυτό που πολλοί αποκαλούν σκέψη δεν είναι πάρα ένα απομεινάρι κοινωνικά επαγώμενων νευρωνικών συνάψεων. Σε αυτό το χαρακτηριστικό βασίζεται η ίδια η κοινωνική εντροπία. Κάνε τους πολίτες σου να σκέφτονται ότι η ωρίμανση σημαίνει μια παγιωμένη αντίληψη των πραγμάτων, μια σταθερή διαχρονία και έχεις εξασφαλίσει ένα σταθερό κοινωνικό ιστό.
Έχεις εξαλείψει την πρωτοτυπία, την πρωτοπορία, την αμφισβήτηση, την περιέργεια. Έχεις κερδίσει την τάξη, την ασφάλεια, την σταθερότητα. Ο κοινωνικός εντροπικός θάνατος όμως βλάπτει σοβαρά τον εγκέφαλο. Σκότωσε τη νόηση και παίρνεις πληθυσμούς με νόσο του Altzheimer. Ίσως η σύνδεση μιας νόσου με τις κοινωνικές συνθήκες να φαίνεται αρχικά περίεργη. Είναι όμως δύσκολο να βρεις μια νόσο που αντανακλά τόσο πολύ κοινωνικά προβλήματα όσο η AD. Η κοινωνική απομόνωση ευνοεί την ανάπτυξη της AD: Οι Δυτικοί πληθυσμοί μαστίζονται από τη μοναξιά. Η γυμναστική και η ισορροπημένη διατροφή προλαμβάνει την AD ή έστω καθυστερεί την εκδήλωσή της: Οι Δυτικοί πληθυσμοί υποφέρουν από αγυμνασία και παχυσαρκία. Η εξάσκηση του μυαλού αναχαιτίζει την AD.
Οι Δυτικοί πληθυσμοί είναι «πληθυσμοί του καναπέ», απαθείς, αδρανείς, ρομποτοποιημένοι. Ουσιαστικά το μεγαλύτερο ποσοστό των Δυτικών πληθυσμών είναι ιδρυματοποιήμενοι στα λευκά δωμάτια των σαλονιών τους και η αποτυχία μας να εντοπίσουμε και να αντιμετωπίσουμε το θάνατο του ενεργού πολίτη, ένα θάνατο που σταδιακά σωματοποιείται, είναι η μεγαλύτερη αποτυχία του δυτικού πολιτισμού."

οι "Αλίκες" στη χώρα (ή τις χώρες) των κάθε λογής ιατρικών "θαυμάτων"



 Μια επισήμανση:
Ο ιός είναι μια πάρα πολύ απλή, στοιχειώδης μορφή ζωής, που μάλλον δεν πρέπει καν να θεωρείται έμβιο ον. Δεν μπορεί να ζήσει αυτόνομα. Έχει ένα ημιτελές DNA (ή ψευδοDNA) και προσκολλάται παρασιτικά, ώστε να καταφέρει να υπάρξει, στα υγιή κύτταρα ενός έμβιου οργανισμού, μεταλλάσοντάς τον με το "ψευδοDNA" του. Αντίθετα, το μικρόβιο είναι ένας έμβιος οργανισμός, μονοκύτταρος, που διακρίνεται απ'όλα τα χαρακτηριστικά της ζωής, όπως το γεγονός ότι θρέφεται (αντίθετα με τον ιό). Ο όρος αντι-βιοτικό προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων "αντί" και "βίος"(ζωή), πρόκειται δηλαδή για φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται για να καταπολεμήσει ένα έμβιο ον, όπως είναι τα μικρόβια ή τα βακτήρια. Η χορήγηση λοιπόν αντιβιοτικών για την καταπολέμηση ιώσεων (ο όρος αυτός προέρχεται φυσικά από τον ιό) είναι τελείως λανθασμένη πρακτική, αν και παρατηρείται συνεχώς να συμβαίνει. Ο ιός ΔΕΝ αντιμετωπίζεται με αντιβίωση, κάνει τον κύκλο του και περνάει (εδώ μετράει και η καλή κατάσταση ενός ανοσοποιητικού συστήματος) και δύναται να ενεργήσεις μόνο ανακουφιστικά (και όχι με τη χορήγηση αντι-βιοτικών) όσον αφορά τα συμπτώματα. Οποιοδήποτε γιατρό κι αν ρωτήσεις, που δακρίνεται από σοβαρότητα και ειλικρίνεια, να σου επιβεβαιώσει αν πραγματικά υπάρχουν αντι-ιικά φάρμακα, ίσως και να γελάσει μέχρι δακρύων...
(Να ένα διαφωτιστικό άρθρο για τη διαφορά ιών και μικροβίων:  Μικρόβια και ιοί )

Μια αφήγηση "ιατρικής αστοχίας":
Την παρακάτω ιστορία μου τη μετέφερε ένας φίλος, του οποίου ο πατέρας ήταν γνωστός με ιδιοκτήτη (που και αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας μας) μίας ονομαστής επιχείρησης εστίασης στα νότια προάστια της πρωτεύουσας, η οποία πλέον έχει κλείσει. Ο κύριος λοιπόν αυτός εμφάνισε κάποτε ένα ογκίδιο στο σβέρκο και ανήσυχος απευθύνθηκε στο εγχώριο ιατρικό σύστημα όπου και του έκαναν βιοψία. Όταν οι "ειδικοί" είδαν τα αποτελέσματα της βιοψίας του είπαν ότι δυστυχώς πρόκειται για καρκίνο και πρέπει να ξεκινήσει άμεσα χημειοθεραπεία. Ο άνθρωπός μας όμως, που είχε και χρήματα να διαθέσει, αρνήθηκε να υποβληθεί σε αυτή την πολύ επώδυνη δοκιμασία (περί τούτου: Η ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ (ένα άρθρο που του αξίζει να διαβαστεί με όλη τη δέουσα προσοχή!) και Η Χημειοθεραπεία Θεραπεύει και… η Γη Είναι Επίπεδη και Η Χημειοθεραπεία υπεύθυνη για τις μεταλλάξεις του DNA) και αποφάσισε να πάει για περαιτέρω εξετάσεις στην Αγγλία. Στο νοσοκομείο εκεί έδειξε τα αποτελέσματα της βιοψίας στον ιατρό που τον ανέλαβε, λέγοντάς του από πριν ότι δυστυχώς πάσχει από την "επάρατη νόσο".

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Ταλέντο κι ευτυχία...



Κάπου είχα διαβάσει ότι "κάθε άνθρωπος γεννιέται με ένα ταλέντο και ευτυχία ίσως σημαίνει να το ανακαλύψει γρήγορα".
 Το σημαντικό βέβαια είναι και να υφίστανται όλες εκείνες οι συνθήκες (οικογενειακές, κοινωνικές) που ενθαρρύνουν το ξεδίπλωμα κι επιτρέπουν ταυτόχρονα να καλλιεργηθεί και να αναδειχτεί αυτό το ταλέντο (ή ταλέντα, αν είναι περισσότερα από ένα!). Ώστε να μη χρειαστεί να πρέπει να διασχίσεις πολύ δύσβατους και αντίξοους δρόμους για να το πετύχεις αυτό, με κίνδυνο να απωλέσεις τον ενθουσιασμό και τη ζεστασιά της σπίθας μέσα σου κι έτσι να καταλήξεις να συβιβαστείς με την τυραννία της "χρυσής μετριότητας" και του εξαναγκασμού.
 Σκέψου όταν διαχέεται το ταλέντο από μέσα προς τα έξω, προς όλες τις κατευθύνσεις, πόσο αλλάζει η ζωή του κατόχου αλλά και των άλλων! Πόσο πιο υποφερτή, πιο όμορφη, πιο ενδιαφέρουσα, πιο μαγική, πιο υπερβατική γίνεται...

ανιχνευτής

Ιδού λοιπόν μια λιλιπούτεια μπάντα που αρέσκεται στη μεσαιωνική μουσική, με ένα "frontman" που σφύζει από ταλέντο (αλλά και οι κοπελίτσες στο πλευρό του είναι άξιες θαυμασμού). Και διοχετεύει στις στιγμές μας κάποιες μικρές, όσο διαρκούν, αλλά πολύτιμες δόσεις αισθητικής απόλαυσης. Δηλαδή ένα δώρο... ευτυχίας!

Οργή χέρι χέρι με σκέψη θετική...



Όχι, τα πάντα δεν έχουν χρηματική αξία, αλλά πνευματική! Η Φύση και το πνεύμα του ανθρώπου δεν μπορεί παρά να είναι ενωμένα κι όχι βιαίως διαχωρισμένα.


 Δεν φοβόμαστε τα ρολόγια και το χρόνο, ξέρουμε πως είναι άχρονος και πως εμείς είμαστε οι δημιουργοί του κάθε στιγμή και οι δείκτες του.

Aρνούμαστε να αποδεχτούμε και να οικειοποιηθούμε τον όρο "προλετάριος", που στη λατινική γλώσσα (απ'όπου και προέρχεται) σήμαινε αυτόν που είχε φτάσει σε τέτοια ένδεια και εξαθλίωση ώστε δεν μπορούσε να πληρώσει φόρους στο κράτος (της ρωμαϊκής "αυτοκρατορίας που ποτέ δεν τελείωσε", να θυμηθούμε και τον μεγάλο Φίλιπ Ντικ), παρά μόνο να του παραχωρήσει τους απογόνους του ως γρανάζια της στρατιωτικής μηχανής του. Δεν θέλουμε να είμαστε ούτε εργατικά μυρμήγκια ούτε "άνθρωποι του μόχθου" που το προϊόν του μόχθου τους καρπώνονται οι κυφήνες, οι μεγαλοτσιφλικάδες και βαρώνοι, οι ορατοί και αόρατοι αφεντάδες. Και με τους διάφορους εργατοπατέρες και καθοδηγητές να φιλοδοξούν να γίνουν κι αυτοί διευθυντές, γαμώντας μια και καλή την "εργατιά". Η οποία αρέσκεται να παραμένει ανακουφισμένη με τα ψιχουλάκια που της πετούν για να καταναλώνει τόσο όσο να  εξακολουθεί να θρέφει ψευδαισθήσεις. "Η μη αυθεντική ζωή τρέφεται από μη αυθεντικές σκέψεις" (Ραούλ Βάνεγκεμ) και οι κενοί νοήματος και ζωής ρόλοι προέρχονται από τα στερεότυπα που, υπακούοντας στην αρχή της ιεραρχίας, μας συρρικνώνουν την αντίληψη και ακυρώνουν τις αστείρευτες προοπτικές μας για χειραφέτηση, αυτοδιαχείριση, ανεξαρτησία σκέψης και κινήσεων, δημιουργίας και αφύπνισης ενάντια στο λήθαργο.

Έχουμε βαθιά περιφρόνηση απέναντι σε κάθε λογής στερεότυπα, αυτές τις "εκφυλισμένες μορφές αρχαίων ηθικών κατηγοριών: ο ήρωας, ο ιππότης, ο άγιος, ο αμαρτωλός, ο προδότης, ο έμπιστος ακόλουθος, ο τίμιος άνθρωπος" (και πάλι Βάνεγκεμ). Η συνείδησή μας δεν είναι ταξική, γιατί αυτό συνεπάγεται εγκλωβισμό της ενέργειάς μας μέσα σε ένα στενό αγωγό προβλέψιμης πορείας κι ελεγχόμενο  (κι από τους ποδηγέτες κάθε επανάστασης και όχι μόνο). Μας ταιριάζει πιότερο η αταξική συνείδηση...

 "Ο εργατης γινεται επαναστατης οχι οταν γινεται περισσοτερο εργατης, αλλα οταν καταστρεφει την ‘‘εργατοσυνη’’ του… Το ιδιο ισχυει και για το γεωργο, το φοιτητη, τον υπαλληλο, το στρατιωτη, το γραφειοκρατη, τον επαγγελματια― και το μαρξιστη. Ο εργατης δεν ειναι λιγοτερο ‘‘αστος’’ απο το γεωργο, το φοιτητη, τον υπαλληλο, το στρατιωτη, το γραφειοκρατη, τον επαγγελματια― και το μαρξιστη.

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Το γενικότερο τοπίο πίσω από τη βορειοκορεατική κρίση



Η πολύ στενή συνεργασία που ακολουθείται από υπογραφή πληθώρας σημαντικών συμφωνιών με δισεκατομμύρια δολάρια στο τραπέζι, τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, της Ρωσίας και της νέας ανερχόμενης οικονομικής πλανητικής υπερδύναμης Κίνας, δεν έχει προηγούμενο! Και μάλιστα ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), κάτι σαν την ασιατική G20, διευρύνεται και ενισχύεται από το άλλο ασιατικό μεγαθήριο, αυτό της Ινδίας αλλά και με το Πακιστάν, καθώς και με τον διαρκή στόχο των γερακιών της Ουάσινγκτον Ιράν να είναι έτοιμο για ένταξη. Μια SCO που πολύ σύντομα (αν όχι ήδη) θα αποτελεί πλέον το στα ίσια αντίπαλο δέος των Ευρω-Ατλαντικών χρηματοπιστωτικών-γραφειοκρατικών ελίτ και των στρατιωτικών φοβήτρων τους, που έχουν οδηγήσει τον πλανήτη σε πρωτοφανή δεινά και ασφυξία και με τα συστηματικά τους ψέματα και τα οικονομικά τους μαγειρέματα και "δημιουργικά" λογιστικά κόλπα έχουν αφαιμάξει τους λαούς. Στερώντας τους την αξιοπρέπεια και τη δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Και εξοπλίζοντας και χρηματοδοτώντας, σε συνέργεια με αιματοβαμμένα δικτατορικά, θεοκρατικά καθεστώτα όπως εκείνου της Σαουδικής Αραβίας, την ισλαμική εξτρεμιστική τρομοκρατία, σκόρπισαν και σκορπούν το θάνατο ακόμα και μέσα στην καρδιά του "πολιτισμένου κόσμου", επιτυγχάνοντας τη διασπορά φόβου, αποσταθεροποίησης, περισσότερης αστυνομοκρατίας και απεμπόλησης δικαιωμάτων και ελευθεριών λόγω..."ασφάλειας".
Φυσικά, για να ξαναγυρίσουμε στην ασιατική γεωστρατηγική και οικονομική επέλαση, είναι εμφανής η διάθεση της κινεζικής ηγεσίας να αναδειχτεί σε ηγεσία ολόκληρου του αναπτυσσόμενου κόσμου, ενοποιώντας και οργανώνοντας με δικούς της όρους τον ευρασιατικό χώρο.

 Μια Ευρώπη που εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από την Κίνα. Με τις πολυεθνικές της πρώτης να γυρεύουν εναγωνίως διέξοδο στην αναπτυσσόμενη αγορά της Κίνας. Η οποία, μην ξεχνάμε, αν αποφασίσει να ξεπουλήσει τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα που έχει στην κατοχή της, τότε η οικονομική ζημιά των υπερχρεωμένων ΗΠΑ (το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι αστείο μπροστά στα τρισ. δολάρια που βαραίνουν το αμερικανικό κράτος) θα μοιάζει με πυρηνική έκρηξη. Μια αυξανόμενη αλληλεξάρτηση των δύο υπερδυνάμεων, νοσηρού χαρακτήρα και με τη μυρωδιά του μπαρουτιού να είναι διάχυτη (Η Αμερική χρωστάει 1,15 τρισ. στην Κίνα)

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ήδη από το καλοκαίρι του'15 καθεστωτικά μέσα όπως οι New York Times έχουν ξεκινήσει να δημιουργούν το "κατάλληλο κλίμα" στις χειραγωγούμενες πεποιθήσεις της κοινής γνώμης, με προκλητικά δημοσιεύματα (διαβάστε την ανάρτηση του Ένοικου: Η ανθρωπότητα θα συρθεί σε άλλο ένα σφαγείο;) σαν αυτό:

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

H σημασία του να είσαι ντροπ άουτ

Διαβάζοντας την ανάρτηση "Η τουριστική θεώρηση της ζωής" ομολογώ ότι μπήκα στον πειρασμό να γυρέψω το βιβλίο στο οποίο στηρίχτηκε αυτή και το βρήκα. Ξεφυλλίζοντάς το πρέπει να πω ότι είχε σημεία που προκαλούν εντυπώσεις που μοιάζουν με δυνατό παφλασμό εγκεφαλικών κυμάτων. Και γενικά αποτελεί μια ιδιαιτέρως προκλητική τροφή για σκέψη, που σε αφήνει συχνά με μια στυφή αίσθηση και μια μουντή ατμόσφαιρα να πλανιέται στο χώρο σου, αλλά τα επιχειρήματα του συγγραφέα είναι τις περισσότερες φορές αφοπλιστικά. Έτσι κι αλλιώς η ίδια η ζωή δεν γίνεται τις πιο πολλές φορές φορές πικρόχολη, ασήκωτη για τη λογική ενός ατόμου που επιλέγει την ελευθερία σκέψης και συνείδησης;

 Το σημείο, ανάμεσα σε πολλά, που ξεχώρισα εγώ και παραθέτω:
" Η εκούσια άρνηση απέναντι σε κάθε λογής σύστημα ή κατεστημένο (το να είσαι "ντροπ άουτ") είναι αφαίρεση.  Ο "ντροπ άουτ" αφαιρεί από τη ζωή του τα παιχνίδια που παίζουν συνήθως οι άνθρωποι, όπως το να βγάζουν και να μαζεύουν χρήματα, το κουτσομπολιό, τη μόδα, τη φτηνή συζήτηση, τη μανία της ιδιοκτησίας, την επίδειξη. Πρέπει κανείς ν'αφαιρέσει απ'τη ζωή του όχι μόνο τη δυστυχία που υπάρχει μέσα ή έξω από τα νοσοκομεία ή τα χασάπικα και τη μόλυνση που προκαλεί η κατάχρηση της τεχνολογίας και ο υπερπληθυσμός και την τρομοκρατία και τον λιμό γύρω μας και τους πολέμους ζεστούς ή ψυχρούς, πραγματικούς ή επαπειλούμενους και την ατομική βόμβα που κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας, πρέπει κανείς ν'αφαιρέσει -και ο θεός (δηλαδή ο καθένας) ξέρει τι άλλο- περισσότερο απ'ότι αφαιρεί ένας συνηθισμένος "ντροπ άουτ", για να διατηρήσει ένα ελάχιστο ποσοστό λογικής και να μην τρελαθεί. "  Από τη συλλογή διαλέξεων 'χίπηδες και κυνικοί' του αυτόχειρα φιλόσοφου Τζαίησον Ξενάκη, των εκδόσεων 'Απόπειρα'.

 Πράγματα που σαφώς και είναι σαν να ειπώθηκαν μόλις χθες και όχι πριν αρκετές δεκαετίες. Κι όπου 'dropout' σημαίνει o αρνητής του κυρίαρχου όπως το σύστημα, ο περιθωριακός, ο αντισυμβατικός, αυτός που παρατάει κάτι, όπως ας πούμε μια ανώτατη σχολή και την πιθανότητα μιας αναγνωρίσιμης καριέρας με την πολυπόθητη συνοδεία πολλών money.

Κι εδώ πού τα λέμε το να γεννηθεί κανείς σήμερα είναι ίσως σαν να παθαίνει μεγάλη και δυσάρεστη πλάκα. Και δεν χρειάζεται να κάτσω να αναλύσω τις αιτίες με τα αποτελέσματά τους, το έχουν κάνει αρκετές φορές τα παιδιά στο μπλογκ. Ωστόσο, ακολουθώντας και τις υποδείξεις ή επισημάνσεις του Ξενάκη, οφείλω να παραδεχτώ πως σύμφωνα με το σκεπτικό του σχετικά με τη διατήρηση της λογικής απ'τον άνθρωπο, ένα πολύ μεγάλο μέρος των σύγχρονων ανθρώπων έχει τα θεματάκια του ή τα πολλά και μεγάλα θέματά του.

Να κι ένα απλό καθημερινότατο παράδειγμα.

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Το πολυδιαστατικό σύμπαν μέσα στο κεφάλι μας!


 εικονογράφηση της "αλγεβρικής τοπολογίας" του ανθρώπινου εγκεφάλου

 Να λοιπόν τι συμβαίνει όταν η μέχρι σχετικά πρόσφατα νηπιακή επιστήμη μας το παίρνει απόφαση να ενηλικιωθεί και να πορευθεί με τόλμη και με μεθοδικότητα που συνεπάγεται τον εξοβελισμό του δογματικού κρετινισμού. Ειδικά όσον αφορά τη μελέτη ενός πολύπλοκου συστήματος όπως το ανθρώπινο πλάσμα. Επανακαλύπτει, λοιπόν, όλο και πιο συχνά -όπως συνέβη με τη διαπίστωση της σύγκλισης των πορισμάτων της κβαντομηχανικής με τη διδασκαλία του ΤΑΟ- την ξεχασμένη -;- αρχαία γνώση και διδασκαλία. Έτσι όταν οι επιστήμονες ανακοινώνουν ότι ανακαλύπτουν ένα νέο μοντέλο ερμηνείας της εγκεφαλικής λειτουργίας, που περιγράφει τον εγκέφαλο ως ένα πεδίο που χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη "πολυδιαστατικών γεωμετρικών δομών και χώρων", ευθυγραμμίζονται με την περίφημη ρήση "όπως πάνω έτσι και κάτω" της ερμητικής γνώσης και φιλοσοφίας, φορέας της οποίας θεωρείται ο Ερμής ο Τρισμέγιστος ή Θωθ κατά τους αρχαίους Αιγύπτιους! Γιατί αν ο άνθρωπος -το "κάτω"- είναι ο μικρόκοσμος, τότε ο "κόσμος", που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει "έναστρος ουρανός" ή το διάστημα, αποτελεί έναν μακρόκοσμο -το "πάνω"- στον οποίο και φαίνεται, σύμφωνα και με την πλέον προωθημένη επιστημονική έρευνα, να ισχύουν τα εξής:
 The Human Brain Can Create Structures in Up to 11 Dimensions - "We found a world that we had never imagined." { Ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να δημιουργήσει δομές μέχρι και σε 11 διαστάσεις - "ανακαλύψαμε έναν κόσμο που δεν είχαμε ποτέ φανταστεί ότι υπήρχε", ανάρτηση στο sciense alert}
και σε αναρτήσεις από εμάς:
 5 Reasons We May Live in a Multiverse - 5 λόγοι που εξηγούν γιατί ζούμε μέσα σε ένα Πολυσύμπαν!
Ξεχάστε ό,τι ξέρατε περί "πραγματικότητας"...
OI ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ 
Dr Quantum Visits Flatland - Ο δρ Κβάντουμ επισκέπτεται την "επιπεδούπολη"

Διαβάστε το παρακάτω άρθρο στα αγγλικά κι ας μην τα πολυκαταφέρνετε με αυτά -είναι με απλό και κατανοητό τρόπο γραμμένο- και σκεφτείτε τις απίστευτες δυνατότητες και ίσως την προσβασιμότητα του ανθρώπινου μυαλού σε εναλλακτικά πεδία και πραγματικότητες, πιο λεπτοφυείς από την "χονδροειδή ύλη"..

Ο Ένοικος...



The multi-dimensional universe hiding inside your head

A model from the Blue Brain Project describes the brain as being made up of ‘multi-dimensional’ geometrical structures and spaces

A fabric of complex structures in our brain could be the key to understanding how the organ works, according to a new study. It could even provide an answer to mysteries like where our memories are stored.

The human brain is one of the most complex structures in nature, and we are still a long way from fully understanding how it works. Now, a group of researchers from the Blue Brain Project is bringing us closer to this goal using complex computer models.

Its latest model describes the brain as being made up of ‘multi-dimensional’ geometrical structures and spaces.

"We found a world that we had never imagined," said neuroscientist Henry Markram, director of Blue Brain Project and professor at the EPFL in Lausanne, Switzerland.

Το ξεκίνημα της πραγματικής επιστήμης: "Το Πεδίο: Η Μυστική Δύναμη του Σύμπαντος - Η Εποχή του Μηδενικού Σημείου"


Χαρακτηριστικά αποσπάσματα του εκπληκτικού αυτού άρθρου:



"Αν χρησιμοποιήσουμε ψηφιακή καταγραφή, θα μπορούσαμε να ανακαλύπτουμε παθογόνα μικρόβια όπως τα prion, για τα οποία δεν υπάρχουν αξιόπιστα μέσα ανίχνευσης, και να μην χαραμίζουμε πια πολύτιμες εργαστηριακές πηγές για να εξακριβώσουμε αν υπάρχουν αντιγόνα στο σώμα και αν το σώμα έχει δημιουργήσει αντισώματα. Μπορεί επίσης να σημαίνει πως όταν είμαστε άρρωστοι ίσως να μην χρειάζεται να παίρνουμε φάρμακα. Θα μπορούσαμε να απαλλασσόμαστε από ανεπιθύμητα παράσιτα ή βακτηρίδια απλά παίζοντας μια εχθρική συχνότητα.
 Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιούμε ηλεκτρομαγνητικά μέσα ανίχνευσης επικίνδυνων μικροοργανισμών στην γεωργία μας ή να τα χρησιμοποιούμε για να ανακαλύπτουμε αν οι τροφές έχουν τροποποιηθεί γενετικά. Αν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συχνότητες, δεν θα ήμασταν υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούμε επικίνδυνα παρασιτοκτόνα αλλά θα μπορούσαμε απλά να σκοτώνουμε τα μικρόβια με ηλεκτρομαγνητικά σήματα.
 Ο Dean Radin τοποθέτησε κάποιες μελέτες του στο Διαδίκτυο για να μπορούν να συμμετέχουν οι επισκέπτες και ασχολήθηκε με γιγάντια μηχανογραφημένα πειράματα. Ο Braud και η Tart έκαναν και άλλες μελέτες με θέμα την ανθρώπινη πρόθεση και την θεραπεία. Η Brenda Dunne και ο Bob Nelson, με το Global Project τους, συνέχισαν να μετρούν μικρές δονήσεις στον συλλογικό κοσμικό σεισμογράφο.
 Σε ένα συνέδριο της ΝΑΣΑ στην Αλαμπακέρκι (Albuquerque) στο Νέο Μεξικό εξερεύνησαν την πιθανότητα ενός διαστημοπλοίου που θα δημιουργούσε την δική του σκουληκότρυπα («διάδρομο» που ενώνει «μαύρη τρύπα» με «λευκή τρύπα» στο διάστημα), όπως περίπου το φαντάστηκε ο Carl Sagan στο Contact.3 Ένας αριθμός ιδιωτικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένης της Lockheed Martin, ενθουσιάστηκαν και υποστήριξαν αυτές τις ιδέες γιατί κάτι τέτοιο θα μπορούσε να έχει όλων των ειδών τις πρακτικές εφαρμογές στην γη. Φανταστείτε, για παράδειγμα, να μπορούσαμε να σταματήσουμε την βαρύτητα και να μετεωρίζουμε ασθενείς. Θα μπορούσαμε να κάνουμε τα έλκη κατάκλισης παρελθόν.
 Υπάρχουν και πάρα πολλές άλλες πιθανότητες, όλες βασισμένες σε σταθερές αποδεδειγμένες αρχές της Φυσικής που μπορεί να μας προσφέρουν νέες μεθόδους προώθησης διαστημικών πτήσεων. Θα μπορούσαμε: να ελέγξουμε την αδράνεια, ώστε να μπορούμε να κινούμε μεγάλα πράγματα όπως διαστημικά σκάφη με μικρές δυνάμεις, να χρησιμοποιούμε μία από τις πολλές τεχνικές πυρηνικής σύντηξης, η οποία απαιτεί τρομακτική πίεση και θερμοκρασία, να χρησιμοποιούμε αντιδραστήρα ραδιενεργής σχάσης,να χρησιμοποιούμε tethers για να παράγουμε ηλεκτροστατική ενέργεια, να χρησιμοποιούμε τα φαινόμενα ύλης – αντιύλης, όπου η αντίδραση της ύλης που συναντά το αντίθετό της παράγει ενέργεια, να αλλάζουμε τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία ή να εναλλάσσουμε υπεραγωγούς.

Ο Edgar Mitchell εκφώνησε την εναρκτήρια ομιλία του CASYS 1999, ενός ετήσιου μαθηματικού συνεδρίου στην Λιέγη στο Βέλγιο με χορηγία της Εταιρείας για την Μελέτη του Προληπτικού Συστήματος (Society for the Study of Anticipatory Systems), η οποία περιλάμβανε και την σύνθεση των θεωριών της κβαντικής ολογραφίας και της ανθρώπινης συνειδητότητας. Είπε πως η ανακάλυψη της παρουσίας κβαντικού συντονισμού στα έμβια όντα και της ικανότητας του Πεδίου Μηδενικού Σημείου να κωδικοποιεί πληροφορία και να παρέχει στιγμιαία επικοινωνία ισοδυναμούσε με την Στήλη της Ροζέτας της ανθρώπινης συνειδητότητας.  Όλα όσα ερευνούσε εδώ και 30 χρόνια είχαν αρχίσει να αποκτούν νόημα.

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Τα πιο τρελά μας όνειρα




«Το σχέδιο μου καθυστέρησε από τους νόμους της Φύσης. Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος γι’ αυτό. Ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του, όμως οι ίδιοι νόμοι θα επικρατήσουν στο τέλος και θα το κάνουν να επιτύχει θριαμβευτικά».
Νίκολα Τέσλα, Οι Εφευρέσεις μου

Tο 1898 ο Nicola Tesla, αυτός ο "δαμαστής των κεραυνών" ο πολύ πιο μπροστά από την εποχή του, φτάνει ένα βήμα από το να κάνει πραγματικότητα τη θεωρητική του μεγαλειώδη σύλληψη. Ωστόσο οι δυνάμεις ελέγχου της ανθρωπότητας (σε ενεργειακό και κατ'επέκταση οικονομικό, πολιτικό και πνευματικό επίπεδο) και άντλησης ισχύος και υπερκερδών από αυτόν, δεν μπορούσαν να το επιτρέψουν. Στο Springs του Colorado έφτασε σε θέση να είναι έτοιμος να κάνει πράξη την υπόσχεσή του για δωρεάν και με μηδενική ρύπανση ενέργεια για όλους! Ωστόσο, για λόγους που ποτέ δεν απαντήθηκαν, ο ως τότε χορηγός του μεγαλοτραπεζίτης JP Morgan έδωσε εντολή για την πλήρη καταστροφή του ερευνητικού του κέντρου, παρατώντας μόνο και χωρίς την παραμικρή υλική στήριξη τον  Σερβοαμερικανό εφευρέτη και κολοσσιαίου βεληνεκούς επιστήμονα. Οι έρευνες και τα πειράματά του ήταν σε θέση να λύσουν το ενεργειακό πρόβλημα της ανθρωπότητας μια και καλή! Παρόλ'αυτά ο Tesla συνέχισε τις πρωτοποριακές έρευνές του μέχρι το θάνατό του το 1943. Μία από τις πολλές κατασκευές του, μάλιστα,είχε να κάνει με ένα Solid State Converter (Μετατροπέας Στερεάς Κατάστασης) ώστε να χρησιμοποιηθεί στην εκκίνηση ενός ηλεκτροκινητήρα, ο οποίος τοποθετήθηκε σε ένα πανάκριβο αυτοκίνητο της εποχής. Το όχημα κινήθηκε για το χρονικό διάστημα μίας εβδομάδας με μηδενικό κόστος και καύσιμα...

Για περαιτέρω μελέτη πάνω στις έρευνες και τα σχέδια του πρωτοπόρου επιστήμονα για ένα "εξωγήινο" μέλλον επί γης, που όσο γίνονται σήμερα γνωστά τόσο μεγαλύτερη κατάπληξη προκαλούν:
Τέσλα: Τι θα γινόταν ΑΝ;

Και ειδικά οι "μυστικές έρευνές του" που αρχίζουν και γίνονται σήμερα γνωστές προκαλούν κυριολεκτικά δέος: 

Radiant Energy: Είναι αυτό που ονόμασε ο Tesla την μεγαλύτερη ανακάλυψη του. Οι πειραματισμοί του με αυτή την καταπληκτική νέα δύναμη, δημιούργησε, ένα ολόκληρο νέο πεδίο της ιατρικής, την ηλεκτρο-θεραπεία. Το τρομακτικό δε είναι ότι, η ηλεκτροθεραπεία πραγματικά λειτούργησε. Οι άνθρωποι θεραπεύονταν, οι πληγές επουλώνονταν και τα φυτά αυξάνονταν ταχύτερα και υγιέστερα. Η Ηλεκτροθεραπεία άρχισε να εξαπλώνεται και καταπληκτικές νέες θεραπείες, σταδιακά βρισκόντουσαν, με τη χρήση ορισμένων συχνοτήτων που να μπορούν να σκοτώνουν τους ιούς.
 Ο Τέσλα άρχισε να πειραματίζεται με την radiant energy της ίδιας της γης στο Central Park στην Νέα Υόρκη. Αυτό που ανακάλυψε ήταν τόσο ισχυρό που έπρεπε να το εξελίξει σε απομόνωση. Κατέφυγε στο Κολοράντο Σπρινγκς να πειραματιστεί με την radiant energy. Εκεί είναι όπου πραγματικά γεννήθηκε το Wardenclyffe και άρχισε η συστηματική εξαφάνιση του Τέσλα.

«Η ημέρα που θα ξέρουμε ακριβώς τι είναι η «ηλεκτρική ενέργεια», θα εξιστορηθεί ένα γεγονός πιθανώς μεγαλύτερο, πιο σημαντικό από ό, τι οποιαδήποτε άλλο έχει καταγραφεί στην ιστορία του ανθρώπινου γένους. Ο χρόνος κάποτε θα έρθει όταν η άνεση, η ίδια η ύπαρξη, ίσως, του ανθρώπου θα εξαρτηθεί από αυτό το υπέροχο μέσο.» Nikola Tesla
Ο Tesla προσπαθεί να μας πει κάτι εδώ. Η ηλεκτρική ενέργεια είναι πολύ περισσότερο από ό,τι μας έχουν πει. Ο Morgan απάντησε στον Ροκφέλερ, που ήταν ο «υπολοχαγός» του Ρότσιλντ στην Αμερική. Οι τραπεζίτες δεν ήταν χαζοί, ήξεραν που θα οδηγούσε όλο αυτό και ήξεραν ότι ο Tesla ήταν ένας άνθρωπος με αρχές κι αξίες, που τα χρήματα τους δεν θα τον γοήτευαν. 


 Για τον Tesla, η Θεωρία της Σχετικότητας ήταν απλώς «μια μάζα από λάθος και παραπλανητικές ιδέες, βίαια αντίθετη με τις διδασκαλίες των μεγάλων ανδρών της επιστήμης του παρελθόντος, ακόμα και στην κοινή λογική. Η θεωρία τυλίγει όλα αυτά τα σφάλματα και πλάνες και τα τυλίγει στην υπέροχη μαθηματική ενδυμασία που συναρπάζει, θαμπώνει και κάνει τους ανθρώπους τυφλούς με το υφέρπουν σφάλμα.
«Γράφοντας μια δεκαετία πριν από την έκρηξη της ατομικής βόμβας και αγνοώντας τα δεδομένα για την καμπυλότητα του χώρου από την έκλειψη 1919 το οποίο υποστήριξε την ιδέα του Αϊνστάιν ότι ο χώρος ήταν χαραγμένος γύρω από μεγάλα ουράνια σώματα όπως τα αστέρια, ο Tesla πρότεινε ότι η ύπαρξη ενός δυναμικού πεδίου θα αντιπροσωπεύε τα ίδια μαθηματικά αποτελέσματα. Έτσι, ο Tesla απλά κατέληξε στο συμπέρασμα, «Ούτε μία από τις προτάσεις της σχετικότητας δεν έχει αποδειχθεί.» – Nikola Tesla

Αυτά είναι τα πιο ισχυρά λόγια με τα οποία μίλησε ποτέ το μεγαλοφυές μυαλό του Nikola Tesla. Έρχεται να μας πει, για να το πούμε στη γλώσσα του δρόμου «Ολόκληρη η μελέτη της φυσικής είναι μια ψεύτικη θρησκεία που βασίζεται σε ένα πλήρες και συνολικό ψέμα και ο Αϊνστάιν είναι ένα πληρωμένο ανδρείκελο των τραπεζιτών.» Αυτό που περνάει τώρα η φυσική, στην πραγματικότητα δεν είναι επιστήμη, αλλά ένας πυλώνας της ψεύτικης θρησκείας του επιστημονισμού. Ο Άγιος Αϊνστάιν είναι μόνο ένας από τους ψευδοπροφήτες του.
 Το E = MC2 είναι η πιο διάσημη εξίσωση όλων των εποχών. Πρόκειται για ενα απολύτως εκπληκτικό επίτευγμα για το πόσο απολύτως λάθος είναι. Η εξίσωση αυτή δημιουργεί μια ισοδυναμία της μάζας προς την ενέργεια και στη συνέχεια τα δεσμεύει όλα σε ένα όριο ταχύτητας. Γνωρίζουμε από την εργασία του καθενός από τον Faraday έως τον Τέσλα και τον Steinmetz ότι δεν υπάρχει καμία ισοδυναμία της ενέργειας με την μάζα.

αποσπάσματα από την ανάρτηση  Αν θέλουμε να δικαιωθεί ο Tesla …

Και για να πάρουμε μια μικρή ιδέα από το μέγεθος του οράματός του:

Η τουριστική θεώρηση της ζωής


Πραγματικά, πόσο πιο ενδιαφέρων, πιο απρόβλεπτος και δημιουργικός, πόσο πιο συναρπαστικός, γίνεται αυτός ο "περίπατος" που αναγνωρίζεται ως ζωή!
 Όταν την αντιμετωπίζεις με το περιπετειώδες βλέμμα του "τουρίστα", την εξερευνητική του διάθεση και συγχρόνως με τη θέληση της ανακαλυπτικής χαράς σε στενή σχέση με την επιλογή της ανεξαρτησίας -της αντίληψης πάνω απ'όλα- και αυτάρκειας. Έχοντας στις "αποσκευές" τα απολύτως απαραίτητα χάριν της επιθυμητής άνεσης και ελευθερίας κινήσεων. Γιατί, σύμφωνα και με μια βουδιστική ρήση, όσα λιγότερα έχεις τόσες λιγότερες ανησυχίες έχεις.
 Σ' αντίθεση με την αγχωμένη και αγχωτική οπτική, τις πλαστές ανάγκες, τις αγωνίες και έγνοιες, τις ψευδαισθήσεις και φαντασιώσεις του κατέχοντα. Που κατέχει υλικά αντικείμενα ή και ανθρώπους -με όρους διανοητικής και ψυχολογικής χειραγώγησης- ή διακατέχεται από αυτά. Σ' αντίθεση και με τον δοσμένο, "ψυχή τε και σώματι", σε οποιασδήποτε φύσης δόγμα ή τον ιδεολογικά ταγμένο σ'έναν σκοπό που στερείται ειλικρίνειας, παλλόμενης καρδιάς και χαράς της ζωής. Τα οποία και θυσιάζει χάριν του "καθήκοντος" και της προπαγανδιστικής εργασίας.
 Τελικά όσο πιο πολύ ή πάρα πολύ σοβαρά παίρνει κάποιος τον εαυτό του τόσο λιγότερο σοβαρό άτομο είναι. Κι αυτό δεν σημαίνει με τίποτε έλλειψη νοήματος. Όπως επισημαίνει και ο φιλόσοφος Τζέησον Ξενάκης στη συλλογή κειμένων του και διαλέξεων "Χίπηδες και Κυνικοί" -εκδόσεις Απόπειρα- "..αυτοί που λένε πως η ζωήδεν έχει νόημα, μπορεί να εννοούν πως το νόημα πρέπει να τους δοθεί κι όχι να το βρούνε μόνοι τους - η φιλοσοφία του παράσιτου".
 Έτσι κι αλλιώς η ίδια η ζωή -ολόκληρο το σύμπαν που μας φιλοξενεί- είναι χαοτική και δεν προσφέρει καμία εγγύηση ή ασφάλεια.

Ο Ένοικος...


Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα από το εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο "Χίπηδες και Κυνικοί" -εκδόσεις Απόπειρα 1990- που περιέχει μια σειρά από διαλέξεις και άρθρα, που έγραψε ο Τζέησον Ξενάκης, 1924-1977, κι εκφώνησε σε  πανεπιστήμια διαφόρων χωρών και σε παγκόσμια συνέδρια φιλοσοφίας. Με θέμα την "τουριστική θεώρηση της ζωής". Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.


" Η έννοια της απ-ελευθέρωσης προετοιμάζει το έδαφος για μια ιδιάζουσα θεωρία δόμησης του εαυτού. Η κεντρική ιδέα είναι η εξής: απόφυγε τα χτυπήματα, ταυτίσου με το λιγότερο παρακινδυνευμένο και να είσαι έτοιμος ν'αποχωρήσεις όταν σ'εγκαταλείψουν. Μπες στη ζωή σαν περαστικός, όπως έλεγε και ο Επίκτητος -μεγάλος στωικός φιλόσοφος-.  Και πάνω απ'ολα προσπάθησε να έχεις πεποίθηση και μάλιστα την πεποίθηση που πηγάζει από μέσα σου, την αυτοπεποίθηση. Γιατί αν έχεις αυτή, τα'χεις όλα, αλλιώς δεν έχεις τίποτα. Η εξάρτησή σου από την υπόληψη που τρέφουν οι άλλοι για σένα οδηγεί, στην περίπτωση που σε διώχνουν ή σε απορρίπτουν, σε αβεβαιότητα κι εξουθένωση.  Δηλαδή, αυτά τα δυο είναι απόρροια της εξάρτησής σου. Ο ανεξάρτητος κι αυτάρκης δε διώχνεται ούτε απορρίπτεται.

 [...] Ο εαυτός -εννοεί του "τουρίστα φιλόσοφου" σύμφωνα με τον όρο που ο Ξενάκης επιστρατεύει-  μοιάζει με το κρεμμύδι.

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Η επιστήμη του Do Easy

Μιλώντας για ασκήσεις, (σχόλιο δικό μας: κλικάρετε στον ακριβώς προηγούμενο σύνδεσμο, διότι οδηγεί σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση, σχετικά με τον "mind blowing" μακαρίτη φιλόσοφο και συγγραφέα, εκτός άλλων ταλέντων,  Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον, το μυθιστόρημα του οποίου "Οι Πεφωτισμένοι - Τριλογία" δικαίως θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα της αμερικανικής underground λογοτεχνίας κι αυτός ένας από τους κορυφαίους εκπρόσωπους της "αντάρτικης οντολογίας"): Το 1982 ο Gus Van Sant δημιουργεί μια ταινία μικρού μήκους (ίσως και την πρώτη του) βασισμένη στο κείμενο "Discipline of Do Easy" του William S. Burroughs. Ο Burroughs προτείνει μια διαδικασία αντιμετώπισης (επαναπρογραμματισμού) εξωτερικών αλλά και εσωτερικών συμπεριφορών βασισμένες στην αρχή ΚΕ (Κάντο Εύκολα) ακα με τον πιο γρήγορο, άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο. Πάντα με αρμονία και χάρη για να αποφύγετε μια ζωή αδεξιότητας χωρίς νόημα και έλεγχο και κυρίως για να γλιτώσετε απο τη δύσκολη κατάσταση του να "twitch hot tea across the Duchess". Όπου "hot tea" και "Duchess" παρακαλώ αυτοσχεδιάστε.



το βρήκαμε ΕΔΩ 

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Περί Μπιλντερμπεργκεράδων....


Δημοκρατία σημαίνει, όπως το θέτει και ο Κορνήλιος Καστοριάδης: "το καθεστώς της κατά το δυνατόν ρητής και διαυγούς αυτοθέσμισης εκείνων των κοινωνικών θεσμών οι οποίοι εξαρτώνται  από τη ρητά συλλογική δραστηριότητα. Κι ένας καλός ορισμός της δημοκρατίας είναι: το καθεστώς όπου η δημόσια σφαίρα είναι πράγματι δημόσια- ανήκει σε όλους και είναι πραγματικά ανοιχτή στη συμμετοχή όλων". Τι υπέροχος θεωρητικά ορισμός! Που απέχει παρασάγγας από την πρακτική εφαρμογή στην πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα (ή "δημόσια σφαίρα") της παγκοσμιοποιημένης εποχής μας. Γιατί πού είναι η "συμμετοχή όλων", η "διαύγεια", η "διαφάνεια", η έλλειψη μυστικότητας, η ανυπαρξία κρυφών ατζέντων; Όταν, εδώ και δεκαετίες, κάτω από δρακόντια (επιεικής χαρακτηρισμός) μέτρα ασφαλείας, συγκεντρώνονται σε διάφορα μέρη του πλανήτη οι εκπρόσωποι της υπερεθνικής εξουσιαστικής, μυστικοπαθούς ελίτ: μεγαλοεπιχειρηματίες και ανώτερα στελέχη πολυεθνικών εταιρειών και χρηματοπιστωτικών ομίλων, αναγνωρίσιμες περσόνες δεξαμενών σκέψης ("think tanks"), διευθυντές ιδρυμάτων παγκόσμιου κύρους, πολιτικάντηδες που υποτίθεται ότι εκλέγονται γαι να υπηρετούν πρωτίστως τα συμφέροντα των λαών τους κ.ά. Και αφού τα "βάλουν κάτω", αποφασίζουν "συντροφικά" και άκρως μυστικά για ενα πακέτο κάθε φορά σημαντικών ζητημάτων. Καθορίζοντας πολιτικές και οικονομικές χαράξεις που επηρεάζουν άμεσα και σοβαρά το παρόν και το μέλλον των ανθρώπινων κοινωνιών, διαμορφώνοντας συνθήκες που ανεβοκατεβάζουν όχι μόνο το βιοτικό και επίπεδο των λαών, αλλά και παίζουν με το βαθμό ελευθερίας που επιτρέπεται σε αυτούς να απολαμβάνουν. Οι αποφάσεις αφορούν ακόμα και ζητήματα τεχνολογίας και τεχνογνωσίας και διάχυσή τους (στο βαθμό που θεωρείται επιτρεπτό να υπάρχει δημόσια γνώση) στο δημόσο βίο.
 Το Μάιο του 2009, η συνάντηση των τότε εκλεκτών προσκεκλημένων της μυστηριώδους (που δικαίως τρέφει τόσα πολλά σενάρια συνωμοσίας) "Λέσχης Μπίλντερμεργκ" έγινε στην Αθήνα, στον Αστέρα Βουλιαγμένης. Ανάμεσα στους καλεσμένους των "εργασιών" εκείνης της περιόδου ήταν ο πρωθυπουργός που θα'χανε στις εκλογές του καλοκαιριού (κάνοντας ό,τι μπορούσε κι εκείνος γι'αυτό τον σκοπό, μετά και τη "λάθος" πολιτική απόφασή του στον προσεταιρισμό της Ρωσίας και το ενεργειακό"μπαμ"-που δεν έγινε- με τον αγωγό Αλεξανδρούπολης-Μπουργκάς) και ο πολιτικός εκείνος που θα έπαιρνε στις εκλογές το ανώτατο χρίσμα, για να οδηγήσει τη χώρα στο μηχανισμό στήριξης σε λιγότερο από ένα χρόνο και στην περιπέτεια μιας σειράς τοκογλυφικών-καταστροφικών για οικονομία και κοινωνικό ιστό- αδιέξοδων μνημονίων. Με τα συνήθη χονδρά πολιτικά ψέματα ("λεφτά έχουμε!") και προσεχτικά σχεδιασμένες μεθοδεύσεις και "αστοχίες", που εξυπηρέτησαν άριστα τα συμφέροντα των χρηματοπιστωτικών αρπαχτικών  στο πάρτυ των ομολόγων και των "περιθωρίων κέρδους" το φθινόπωρο. (Έχουν τη σημασία τους και αυτά τα στοιχεία: Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ) Ίσως σ'εκείνη τη συνεδρίαση των "Μπιλντερμπέργκερς" ο "κύβος ερρίφθη" για την Ελλάδα, πόσο "τραβηγμένο" μπορεί να ακούγεται αυτό; (Δείτε και ποιοι είχαν προσκληθεί, εκτός από τους συνήθεις θαμώνες, να τιμήσουν με την παρουσία τους τις εργασίες του 2009 στη Βουλιαγμένη-αν μπορούσαν ας μην πήγαιναν: ΑΘΗΝΑ ΛΕΣΧΗ ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ 2009)
 Για να φτάσουμε στο 2017 και όπως πάντα η συνεπής στις ετήσιες μαζώξεις της "Λέσχης", μακριά από τα ενοχλητικά αυτιά και μάτια της "κοινής γνώμης" (που θέει να πιστεύει ότι ακόμη έχει γνώμη σε όσα σημαντικά την αφορούν), φρόντισε να παίξει το ρόλο της. Αυτό του "Ποιμένα" που ξέρει πολύ καλά ποιες είναι οι ανάγκες της αγέλης μέσα στο μεγάλο μαντρί.
Ακολουθεί η αναδημοσίευση ενός ενδιαφέροντος άρθρου, κυρίως όσον αφορά το ιστορικό-συνωμοτικό backround και υπόβαθρο, τα ονόματα των υψηλών συμμετεχόντων και τους τίτλους "θεμάτων προς συζήτηση" που δόθηκαν στη δημοσιότητα (και η δημοσιότητα στααματάει αυστηρά εκεί) και τις τάσεις που διαγράφονται στον γεωπολιτικό τομέα επηρεάζοντας τις κινήσεις των "μεγάλων παικτών".
 Τώρα, αν μέσα στα σχέδια της "Λέσχης" (ή άλλων μεγάλων think tanks όπως η "Τριμερής Επιτροπή") είναι η "διάλυση της εθνικής ταυτότητας", εμείς τουλάχιστον δεν ταυτίζουμε την οντότητα του "έθνους-κράτους" (που δημιουργήθηκε το 17ο αιώνα από την ανερχόμενη αστική τάξη για την εδραίωση των πολιτικών και οικονομικλων συμφερόντων της απέναντι στους απερχόμενους μεγαλοφεουδάρχες και τον αυτοκρατορικό συγκεντρωτισμό) με αυτό που κάποιος θα μπορούσε να αποκαλέσει "πατρίδα".