Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Nτελιβεράδες




Εξαιρετική αφίσα για την απεργία εκείνων που βγαίνουν ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών για δουλειά στους δρόμους, υποαμοιβόμενοι, ανασφάλιστοι και με εκτεθειμένη κάθε στιγμή τη σωματική τους ακεραιότητα.
Αυτό που πιστεύω είναι ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των εργαζομένων, εδώ ανήκουν και αυτοί που αποκαλούνται ημιαπασχολούμενοι αντί για ημι-άνεργοι, πρέπει να θεωρουνται ντελιβεράδες. Κι αυτό που κάθε μέρα παραδίδουν σε διάφορες πόρτες δεν είναι απλά τα πιο βασικά τους δικαιώματα, η ίδια συχνά η αξιοπρέπεια. Αλλά η διάθεση που πνίγουν μέσα τους να βρούνε τη δύναμη για να στείλουν μια μεγαλοπρεπή ροχάλα στο έτσι κι αλλιώς κατάπτυστο σύνθημα των καιρών "δυστυχώς έτσι είναι η ζωή". Και η επιθυμία να βρεθούνε όλοι μαζί για να τα βρούνε πόσο κάνουν, ώστε να κάνουν ζωή τα συνθήματα που τα ίδια τα ένστικτά τους τους λένε ότι αξίζουν αληθινά.

"Rohalas"


(μας το έστειλε ο φίλος μας "rohalas")

Φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί σε εξισώσεις που απαιτούν...τη συμφωνία!


O κόσμος που ζούμε είναι το αποτέλεσμα της συμφωνίας που κάνουμε. Ο ένας με τον άλλον και όλοι μαζί με τους...ας τους "ονομάσουμε "διαχειριστές" αυτού του κόσμου, οι οποίοι και υποτίθεται ότι μας εκπροσωπούνε στη διαχείρισή του. Αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που εμείς αποποιηθήκαμε και τις μεταβιβάσαμε σε αυτούς, πάντα με την πολιτικά θεσμοθετημένη  συμφωνία μας, η οποία υποτίθεται ότι προϋποθέτει την όσο δυνατόν καλύτερη και πιο επωφελή διαχείριση προς όφελος όλων. Όλων; Προς όφελος ας πούμε και των κατοίκων των περιοχών του λεγόμενου "τρίτου κόσμου"; Κάτι που με τη σειρά του προϋποθέτει την κατηγοριοποίηση και ανάλογη μεταχείριση των ανθρώπων σε περισσότερο και λιγότερο σημαντικούς, "αναπτυγμένους" πολιτισμικά και "υποανάπτυκτους", όσον αφορά αυτή τη...διαχείριση! Και ποιος ορίζει αυτό το βαθμό πολιτισμικής "ανάπτυξης" και άρα αναγνώρισης συναφών δικαιωμάτων και ανάλογης αντιμετώπισης ολόκληρων λαών από τους "πολιτισμένους"; Και χωρών που κυριολεκτικά καταληστεύεται ο πλούτος τους και απαλλοτριώνονται οι πόροι τους προς...όφελος των εταιρειών και των υπερκερδών του..."αναπτυγμένου κόσμου"..; Μα φυσικά εμείς οι "ανώτεροι" πολίτες ενός "ανώτερου Θεού". Και οι...ανίκανοι πολιτικοί απατεώνες και δημαγωγοί που ψηφίζουμε για την προώθηση των συμφερόντων μας, οι πολυεθνικοί κολοσσοί και τα χρηματοπιστωτικά τερατώδη ιδρύματα που μετατρέπουν πολιτισμένους και απολίτιστους σε αναλώσιμα νουμεράκια σε ψηφιακές οθόνες και δείκτες χρηματιστηριακούς, οι προπαγανδιστές των ΜΜΕ που ελέγχονται παγκοσμίως από κάποιες λίγες πανίσχυρες οικογένειες (από αυτές που κατέχουν γύρω στο 50% του παγκόσμιου πλούτου) και οι οποίες χειραγωγούν κάθε στιγμή την ροή της πληροφόρησης και την αντίληψής μας περί "ορθής" λειτουργίας του κόσμου-τσιφλίκι τους!


 Καλό και δίκαιο θα ήταν να μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο τρόπος ζωής μας και οι (διαρκώς συρρικνούμενες και αστυνομοκρατούμενες) ελευθερίες μας έχουν στηθεί πάνω στα κουφάρια των δικαιωμάτων, των προοπτικών πραγματικής ανάπτυξης και αυτοδιάθεσης και των ελευθεριών εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων, μέσα στην πάροδο των τελευταίων αιώνων αποικιοκρατίας, εκβιομηχάνισης και τεχνο-επιστημονικής αλματώδους προόδου και επίτευξης μέχρι πρόσφατα ενός επιπέδου διαβίωσης που είχε ξεφύγει από την κοινωνική εξαθλίωση, την ανέχεια και το σκοταδισμό του ευρωπαϊκού χριστιανοκρατούμενου Μεσαίωνα.
 Μόνο που...ο μεσαίωνας επιστρέφει ολοταχώς- είναι ήδη εδώ και ριζώνει σε κάθε πτυχή της"πολιτισμένης ζωής" (ας μην μιλήσουμε καλύτερα για τις οικονομικές και κοινωνικοπολιτικές συνθήκες των μυριάδων ακόμα "απολίτιστων!), υιοθετώντας διάφορες μορφές εξτρεμισμού:
θρησκευτικού, οικονομικού, πολιτικού, στρατιωτικού, πνευματικού (πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή η επέλαση της βλακείας, της κενότητας, της τιποτολογίας, της τρομολαγνείας χάριν καλωδιωμένης και ρουφιανοκρατούμενης ασφάλειας- θυμήσου:ΕΠΟΧΕΣ "ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗΣ ΑΠΟΘΕΩΣΗΣ" ΤΟΥ ΧΑΦΙΕΔΙΣΜΟΥ, της απονοηματοδότησης κάθε έννοιας σημαντικής και της αποθέωσης του ψεύδους, της υποκρισίας, της εξαπάτησης;)...

Το τελευταίο τρομοκρατικό και τρομακτικό χτύπημα στο Μάντσεστερ, πέρα από την έκλυση ισχυρών συναισθημάτων με την άνανδρη επίθεση (χαρακτηριστικό κάθε τρομοκράτη που σέβεται τον λοβοτομημένο ανύπαρκτο εαυτό του, είτε κρατικού ή παρακρατικού είτε στρατευμένου σε κάθε είδους σωτηριολογική σέκτα ή οργάνωση φανατισμένων υποκειμένων), επίθεση θανάτου σε εφήβους και παιδιά, προκαλεί ίσως και τη...μαθηματική σκέψη των πολιτών στις χώρες του λεγόμενου "αναπτυγμένου κόσμου". Κάτι που προϋποθέτει και καθαρό μυαλό, παρά τη φρίκη και τον πόνο, πάνω στα οποία κάνουν πάρτυ τα ΜΜΕ της σεσημασμένης παραπληροφόρησης και των fake news, προς όφελος της παγκοσμιοποιημένης απόπειρας μαζικού ελέγχου των πολιτών και κατάργησης των τελευταίων ψίχουλων εναπομείναντων δικαιωμάτων (θυμήσου: Μια αιμοδιψής σκιά που στοιχειώνει την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο) .

 Τι εννοούμε;

 Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, στήνοντας ένα είδος εξίσωσης που περιλαμβάνει: μυστικές υπηρεσίες της Δύσης, σχέδια για παγκόσμιο και με τη συνδρομή υψηλής τεχνολογίας ολοκληρωτικό καθεστώς, false flag (δηλ. ή από μέσα ενορχηστρωμένων και με τη συνδρομή εξωτερικών πρακτόρων φίλιων δυνάμεων ή εν γνώσει των Αρχών και ίσως με υψηλή από μέσα συγκάλυψη) τρομοκρατικά χτυπήματα (θυμήσου:"False Flag" never ends: Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, "Η ενδεκάτη Σεπτεμβρίου αλά φρανσαίζ" αλλά και: Πώς η ελίτ χρησιμοποιεί “false flag” επιχειρήσεις στον Πόλεμο κατά της Tρομοκρατίας), με σκοπό τη δημιουργία τρόμου και μαζικής συναίνεσης. Αυτής δηλαδή που παραδίδει τις ελευθερίες της στον ελιτιστή "μεγάλο αδελφό" και τα ορατά και αόρατα διευθυντήριά του, για το "καλό" το δικό της βεβαίως. Επίσης, η εξίσωσή μας, περιέχει και εξοπλισμένους, χρηματοδοτούμενους και εκπαιδευμένους φονταμενταλιστές κτηνώδεις τρομοκράτες από τις υπηρεσίες χωρών που...πλήττονται πια από τα ασκέρια που οι σκιώδεις κυβερνήσεις τους στήριξαν για τους δικούς τους πολύ σκοτεινούς σκοπούς, την στιγμή που οι φανερές κυβερνήσεις τους τούς καταδίκαζαν! Ωραίο;

Πάμε λοιπόν:

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Εννοιολογικός επανακαθορισμός...



Συνδέστε το παρακάτω κείμενο με αυτό: ΟΙ «ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ αλλά και με αυτό:  Μήπως ο αντιφασισμός στην πιο φανατισμένη και στρατευμένη μορφή του κατρακυλάει σ'ένα μερικές φορές λανθάνον είδος φασισμού; (σε συνδυασμό με αυτό:  "...όλα μπορούν να λεχθούν", γιατί τίποτα δεν είναι ιερό και η ελευθερία είναι ασύμβατη με τη λογοκρισία και την "προστασία ιδεών"!)
 Αφιερωμένο στους διάφορους γραφικούς και "από κούνια"  μαρξιστές που μοιάζουν να έχουν επιλεκτική μνήμη όσον αφορά τους στοχασμούς και τα συμπεράσματα του μέντορά τους. Στους "διεθνιστές" και "αριστερούς" - υπαλλήλους των καπιταληστρικών ιδρυμάτων και think tanks και των αδρά χρηματοδοτούμενων ΜΚΟ τους, πράκτορες (ακόμα και άθελά τους) των κυρίαρχων αφηγημάτων που εξαθλιώνουν και καταληστεύουν τον κόσμο της εργασίας, αυτόχθονα και εισαγόμενο. Kαι υπέρμαχoι των "ανοικτών συνόρων" (θυμήσου άποψη: Τα ξερά τα δίπολα), ως εύηχο σύνθημα αλλά χωρίς προσεχτικό στοχασμό πάνω στην παρασκηνιακή από τα πάνω (γεγονός αινιγματικό από μόνο του) προώθησή του. Με ολοφάνερο πλέον σκοπό όχι την κατάργηση των προκαταλήψεων ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ, και την πραγματική κοινωνική πολιτική των ίσων ευκαιριών και αξιορεπούς διαβώσης, αλλά της εξαχρείωσης των αμοιβών και των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων. Προς όφελος των πολυεθνικά ισχυρών και των κερδοσκοπικών γερακιών...
 Κι επειδή έννοιες, όπως "αντι-ρατσισμός", "αντι-φασισμός", "προοδευτισμός" και "ομοφοβία", έχουν μετατραπεί ύπουλα σε εννοιολογικά ομιχλώδεις όρους * (συνδέστε και με το Τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια και η "φάμπρικα" που στήθηκε γύρω από αυτά και τα "δικαιώματά" τους από τον Ένοικο, όπου έννοιες όπως πατέρας και μητέρα αντικαθίστανται από ξεράσματα όπως "γονέας 1" και "γονέας 2"), απαιτείται πλέον ένας εννοιολογικός επανακαθορισμός. Aπέναντι σε κάθε ασάφεια, "δημιουργική" και μη. Κι ένας καθολικός επαναπροσδιορισμός, αξιών και αναγκών, έχοντας αξιολογήσει σοβαρά όλα τα νεοταξικά projects και τις αλλόκοτες φαινομενικά μα απόλυτα στοχευμένες μεθοδεύσεις, που οδηγούνε ολοταχώς στο νέο ύπουλο και απεχθή κοινωνικό ολοκληρωτισμό. Διαφορετικά, τα πάντα θα καταντήσουν "μεζεδάκια" μέσα στη σούπα της παγκοσμιοποίησης. Και το ερώτημα, φυσικά, είναι ποιοι μαγειρεύουν και απολαμβάνουν αυτή τη συνταγή... "Cui bono?" - Ποιος ωφελείται;

από εμάς

" Ζούμε την απόλυτη εποχή κυριαρχίας του σουρεαλισμού;
Βιώνουμε, με αφορμή το φαινόμενο της "μετανάστευσης", μια...
αυτοαποκαλούμενη "αριστερά" που απαρνιέται βασικές αρχές των κλασικών του Μαρξισμού κι εναρμονίζεται με την "φιλανθρωπία" του κεφαλαίου.
Ήδη, από τις αρχές του περασμένου αιώνα, οι πρώτοι σοσιαλιστές (δεν είχαμε ακόμη τη διάσπαση του αριστερού κινήματος σε σοσιαλιστές και κομμουνιστές) χαρακτήριζαν την μετανάστευση ως "προδοσία του ταξικού αγώνα από τους εργαζόμενους". Η "μετανάστευση", ήταν για τους σοσιαλιστές, ένα εργαλείο της άρχουσας τάξης μιας χώρας ώστε να "απελευθερωθεί" από την "πλεονάζουσα εργασία", συχνά πολύ επικίνδυνη. Έτσι η άρχουσα τάξη της χώρας μετανάστευσης, συγκρατούσε χαμηλούς μισθούς, περιόριζε τα μισθολογικά αιτήματα των αυτόχθονων εργαζομένων.
Μάλιστα, η Α΄ Διεθνής Ένωση Εργατών έβαλε πρακτικά τέλος στις μεθοδεύσεις των βιομηχάνων και υποχρέωνε τα συνδικάτα να διώχνουν τους "μετανάστες"...
Τα πρώτα συνδικάτα, οι Εργατικές Ενώσεις, είχαν κάνει συνείδησή τους την αρχή πως κάθε άτομο έχει δικαίωμα κι υποχρέωση να αγωνίζεται για την αλλαγή στη χώρα του. Στην περίπτωση μιας υπέρογκης ανάγκης μετανάστευσης, κυρίως πολιτικής (μοναρχικά, δικτατορικά καθεστώτα και ο φασισμός...), επιβαλλόταν η οργάνωση των μεταναστών, προερχόμενων από συγκεκριμένη χώρα, ώστε να ετοιμάσουν την επιστροφή στην πατρίδα τους, για να ανατρέψουν την άρχουσα τάξη που λυμαινόταν τον πλούτο της χώρας τους.
Ο Μαρξ έχει επισημάνει με σαφήνεια την βίαιη μετανάστευση στις αρχαίες κοινωνίες κι αυτή στις σύγχρονες, ειδικότερα στη Μεγάλη Βρετανία.

ΟΙ «ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ


Το παρακάτω κείμενο το αναδημοσιεύω από το Res Publica. Ο λόγος είναι ότι, κατά τη γνώμη μου, αναδεικνύει τη στενότατη συγγένεια του νεοφιλελευθερίστικου «διεθνισμού» και του παραδοσιακού εθνικισμού ως των δύο όψεων του ίδιου νεο(φιλελευθερο)φασιστικού νομίσματος αλλά και ως ασφαλιστικών δικλείδων του ίδιου εκμεταλλευτικού καθεστώτος (το οποίο, αναλόγως των εκάστοτε καιροσκοπισμών του, βγάζει από το καπέλο πότε τον εθνικισμό και πότε την ψευτοδιεθνιστική «παγκοσμιοποίηση»). Εξαιρετικά εύστοχο σήμερα, όπου τόσο οι παραδοσιακοί γραφικοί εθνο-πατριωτο-φασίστες (που πρεσβεύουν την πολιτισμική οπισθοδρόμηση προς το «έθνος-κράτος») όσο και οι lifestyle ψευτοδιεθνιστές του «διεθνισμού» του κεφαλαίου και των «αγορών» (που υπεραμύνονται ολοκληρωτικών παγκοσμιοποιητικών μορφωμάτων όπως η ψευδεπίγραφη «Ευρωπαϊκή» Ένωση) έχουν επιδοθεί σε έναν αφηνιασμένο αγώνα για να παγιδεύσουν τον κόσμο στα ψευτοδιλήμματα του Συστήματος που -έστω κι από φαινομενικώς διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες- υπηρετούν.
Αν υπάρχει κάτι που δεν πρέπει ποτέ να τού επιτραπεί να παγκοσμιοποιηθεί, αυτό είναι η οικονομική εξουσία (και, εννοείται, οι πολιτικές προεκτάσεις και διαπλοκές της). Αντιθέτως, όσο πιο κατακερματισμένη είναι, τόσο το καλύτερο για την ανθρωπότητα. Κι αν υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν πρέπει να παραμένουν περιορισμένα ως «εθνικά» κτήματα αλλά να παγκοσμιοποιούνται συνεχώς, αυτά είναι ο πολιτισμός, η επιστημονική γνώση και η αυθεντική πολιτική (δηλαδή η δυνατότητα να αποφασίζουμε οι ίδιοι για τον εαυτό μας και τις κοινωνίες μας, όσο γίνεται πιο άμεσα, με όσο γίνεται λιγότερους «αντιπροσώπους» / μεσάζοντες και όσο γίνεται λιγότερη γραφειοκρατία). Αυτές τις δύο συνθήκες μόνο ο γνήσιος διεθνισμός, δηλαδή αυτός των απανταχού εκμεταλλευομένων, μπορεί να τις επιβάλλει.
Τα τονισμένα στοιχεία και οι εικόνες είναι από μένα (Θ.Λ.)

  • ΟΙ «ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ

Του Jim Butcher για το Online περιοδικό: Spiked Magazine
Μετάφραση (και σχόλια) του Μιχάλη Θεοδοσιάδη 

Οι αυτοαποκαλούμενοι πολίτες του κόσμου καθοδηγούνται από περιφρόνηση για τους λαούς.
Ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, μετά την εκλογική του νίκη και κατά το πρώτο στάδιο της περιοδείας του στο Cincinnati (Ohio) δήλωσε πως «δεν υπάρχει παγκόσμιος [εθνικός] ύμνος. Δεν υπάρχει παγκόσμιο νόμισμα. Δεν υπάρχει πιστοποιητικό παγκόσμιου πολίτη». Ο Trump δεν είναι ο μόνος που απορρίπτει την ιδέα της παγκόσμιας πολιτότητας [1]. Μιλώντας στο συνέδριο του Συντηρητικού Κόμματος το φθινόπωρο, η πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Theresa May, ισχυρίστηκε ότι «αν πιστεύετε πως είστε πολίτες του κόσμου, τότε είστε πολίτες του πουθενά. Δεν καταλαβαίνετε τι σημαίνει πολιτότητα».
 
  Υπάρχουν πολλοί που δεν αποδέχονται φιλικά την κριτική στην ιδέα της παγκόσμιας πολιτότητας. Όπως αποκάλυψαν, τόσο η May και ο Trump, ορισμένοι αυτοαποκαλούμενοι πολίτες του κόσμου εκλαμβάνουν οποιαδήποτε κριτική στο δόγμα τους ως ρατσισμό, ως ένα επιχείρημα υπέρ του εθνικού σοβινισμού. Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί έκπληξη. Πολλοί άνθρωποι είναι δοσμένοι στην ιδέα της παγκόσμιας πολιτότητας. Μια έρευνα στις αρχές του χρόνου διαπίστωσε ότι το 47% των Βρετανών και το 43% των Αμερικανών θεωρούν τους εαυτούς τους κυρίως πολίτες του κόσμου, και όχι πολίτες των εθνών τους. 

Παρότι τα κίνητρα της May και του Trump απέχουν από το να είναι προοδευτικά, είναι βάσιμα σε ό,τι αφορά την παγκόσμια πολιτότητα, η οποία αποτελεί ηθική χειρονομία που λίγα έχει να προσφέρει σε αυτούς χωρίς πολιτότητα εθνική.
Σκεφθείτε το δράμα των απάτριδων στην Ευρώπη. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι υπάρχουν τουλάχιστον 680.000 από αυτούς, αν και ο πραγματικός αριθμός πιστεύεται ότι είναι πολύ μεγαλύτερος. Χωρίς υπηκοότητα έχουν ελάχιστες πιθανότητες να οικοδομήσουν μια ζωή, μια καριέρα ή μια οικογένεια, και μπορεί να παίζουν μικρό ρόλο στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή ενός έθνους-κράτους [2], πόσο μάλλον στον κόσμο. Ας εξετάσουμε τους απελπισμένους κατοίκους του καταυλισμού προσφύγων στη ζούγκλα του Calais: διακινδύνευσαν τη ζωή τους για να έρθουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, επειδή προτίμησαν τα νόμιμα δικαιώματα της εθνικής πολιτότητας από τη μίζερη πραγματικότητα της παγκόσμιας πολιτότητας, και αυτό δεν είναι περίεργο. Όπως το έθεσε η Hannah Arendt, όσοι δεν έχουν την πολιτότητα ενός κράτους είναι σαν να στερούνται το δικαίωμα τους να έχουν δικαιώματα. 

Συνεπώς, γιατί τόσοι πολλοί δίνουν αξία στην ιδέα της παγκόσμιας πολιτότητας; Γιατί τόσοι πολλοί πιστεύουν ότι είναι προτιμότερο κάποιος να είναι «πολίτης του κόσμου» αντί πολίτης ενός έθνους-κράτους;

Από τις ταραχές κατά της οικονομικής παγκοσμιοποίησης στο Σηάτλ το 1999.

Στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία, η πολιτότητα συνδέεται με την επίσημη ένταξη ενός ατόμου στο έθνος-κράτος. Οι πολίτες μέσα σε αυτό το κράτος έχουν δικαιώματα (καθώς και υποχρεώσεις που απορρέουν από το νόμο), μερικές φορές γραμμένα σε κάποιο Σύνταγμα. Η Arendt, εξετάζοντας την ιστορία και την εξέλιξη της έννοιας της ιδιότητας του πολίτη από την Αρχαία Αθήνα και έπειτα, υπερασπίστηκε τις δυνατότητες αυτής της ουσιαστικά ρεπουμπλικανικής ιδέας αναφορικά με την ιδιότητα του πολίτη, λόγω της ευκαιρίας που παρέχεται στο άτομο να παίξει ένα ρόλο στη δημόσια σφαίρα και να βοηθήσει να καθορίσει το μέλλον της κοινωνίας εντός της οποίας αυτός/ή ζει.

Η παγκόσμια πολιτότητα προσφέρει ένα πολύ διαφορετικό μοντέλο πολιτότητας. Υπερβαίνει τα πολιτικά σύνορα, και υποθέτει ότι οι ευθύνες και τα δικαιώματα μπορούν να προέρχονται από το να είναι κανείς «πολίτης του κόσμου». Δεν αρνείται την εθνική υπηκοότητα, αλλά η τελευταία συχνά θεωρείται ότι είναι πιο περιορισμένη, ηθικά όσο και χωρικά.  

Διηπειρωτικές συμφωνίες σαν τη ΤΤΙΡ και τη CETA, έχουν σαν μοναδικούς στόχους την παγκοσμιοποίηση των μεταλλαγμένων τροφών και του (αντ)εργασιακού δουλεμπορίου. Τα υπόλοιπα δήθεν θετικά, που διατυμπανίζονται περί αυτών από τους απανταχού μηντιάρχες είναι απλώς για να χρυσωθεί το χάπι.

Η συνηγορία υπέρ της παγκόσμιας πολιτότητας, που κατά κύριο λόγο συναντά κανείς στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, θέτει ως βάση της την ιδέα ότι σημαντικά πολιτικά ζητήματα, όπως η περιβαλλοντική καταστροφή, η κλιματική αλλαγή και η ανάπτυξη, είναι ζητήματα παγκόσμια σε χαρακτήρα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι τα άτομα ενθαρρύνονται να ενεργούν ως ιδιώτες και, πάνω απ’ όλα, ως ηθικοί καταναλωτές. Σε αυτή την ιδιωτική και ατομική επιδίωξη βοηθά η αγορά, οι διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις και οι υπερεθνικοί οργανισμοί, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Ηνωμένα Έθνη.
Αλλά η παγκόσμια πολιτότητα δεν είναι πραγματικά πολιτότητα με την πλήρη έννοια του όρου.

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Το σώμα σου είναι ένα δάσος ολάκερο



" Το σώμα σου δεν είναι ναός. Οι ναοί μπορούν να γκρεμιστούν και να βεβηλωθούν. Το σώμα σου είναι ένα δάσος, σκιάδα από φύλλα σφενδάμων, μυρωδάτα αγριολούλουδα που βλασταίνουν δίπλα σε θάμνους ανάμεσα στα δέντρα. Θα γεννηθείς ξανά και ξανά, όσες φορές κι αν έχεις καταστραφεί "

Eγώ με τη σειρά μου να τονίσω ότι ο διαχωρισμός της ευαίσθητης συνείδησης ή διάνοιας του σώματος από τη διάνοια του πνεύματος είναι καταστροφική για κάθε ανθρώπινο πλάσμα. Αυτά τα δυο αποτελούν μια αδιαίρετη ολότητα, όπου το ένα συμπληρώνει το άλλο και βρίσκεται σε διαλεκτική σχέση μαζί του, χωρίς το καθένα να απωλέσει την αυτονομία του. Μέσα στους κύκλους, τους πόνους, τις στιγμές της γαλήνης, της ομορφιάς ή των δεινών και την αντάρα της ζωής. Για την επίτευξη της λεγόμενης φυσικής και πνευματικής ευεξίας. Κι επειδή η φύση του ανθρώπου ολοκληρώνεται μέσα στο φυσικό της περιβάλλον, είναι σημάδι υγείας να διατηρεί ο άνθρωπος αρμονική σχέση με τη φύση και ακόμη κι αν λυγίζει στην πνοή των άγριων ανέμων να καταφέρνει να μη σπάει. Σαν ένα ανθεκτικό δεντράκι που δεν το πτοεί το σφυροκόπημα των στοιχείων της φύσης. Και ειδικά η γυναίκα, η, αρχέγονη σαν τη Φύση-μεγάλη Μητέρα θεά, πηγή της ζωής και μάλλον το πραγματικά ισχυρό φύλο, διαθέτει τόσο συναισθηματική ευφυία και αυθεντική εσωτερική φωνή όσο και εκείνες όλες τις ιδιότητες -που τόσο απεχθάνθηκαν και στοχοποίησαν οι μονοθεϊστικές θρησκείες- για να αφουγκραστεί τη δύναμη και τη γεμάτη ευωδιές υφή της δικής της φύσης. Και να συντονιστεί με την ιδιαίτερη σοφία και τις φυσικές κινήσεις του σώματός της. Ακόμη κι αν κακοποιείται και πνίγεται από τα παράσιτα και "σαπρόφυτα" της ζωής-εχθρούς της ίδιας της ανθρώπινης φύσης και των "αιώνιων χαρών" της. Αυτών που δεν μπορούν απ'τη φύση τους να κλειστούν μέσα σε κάθε είδους ναούς, που κάποτε έρχεται η ώρα τους να γκρεμιστούν με πάταγο στη γη, να στριμωχτούν μέσα σε πνιγηρούς κώδικες, να εκφυλιστούν μέσα σε κελιά από αρρωστημένη ηθική και μπετόν.

 Ο Ένοικος...

εδώ βρήκα την εικόνα, τα λόγια της οποίας και μετέφρασα.

Δώδεκα χρόνια προπόνησης για να μετατραπείς από παιδί σε άλογο κούρσας

 
Δώδεκα χρόνια προπόνησης για να μετατραπείς
από παιδί σε άλογο κούρσας


Σε λίγες μέρες παιδί μου το νηπιαγωγείο τελειώνει και το Σεπτέμβρη θα περάσεις την πύλη του Δημοτικού Σχολείου.
Μπαίνεις κι εσύ στο «πρόγραμμα».
Πρέπει από πολύ νωρίς να καταλάβεις πως η προσπάθεια για γράψεις καλά στις πανελλαδικές εξετάσεις ξεκινάει από την πρώτη σου μέρα στο Δημοτικό.
Από τη μέρα ακόμα που ο γενειοφόρος εκπρόσωπος του μεγαλοδύναμου σε καταβρέξει στο μικρό σου μέτωπο για πρώτη φορά θα πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι ξεκινάει το μακρύ και επίπονο ταξίδι με προορισμό την τρίωρη φημισμένη πανελλαδική πασαρέλα αλόγων κούρσας.
Γιατί, θα πρέπει να ξέρεις μικρό μου, πως πλέον δεν θα είσαι παιδί. Θα είσαι ένα πουλάρι που θα προπονηθείς να τερματίσεις πρώτο στην πανελλαδική ιπποδρομία σε δώδεκα χρόνια.
Όλοι θα σε φροντίζουν και θα σε προσέχουν.
Εμείς οι γονείς σου θα φροντίζουμε να τρως και να πίνεις τα καλύτερα.
Οι φαρμακοβιομηχανίες θα σε βοηθούν να συμπληρώνεις τη διατροφή σου με βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία για να αντέχεις στον εξοντωτικό ρυθμό των προπονήσεων.
Εμείς οι σύμβουλοι, οι παιδαγωγοί, οι ειδικοί της εκπαίδευσης και οι υπουργοί παιδείας θα ετοιμάσουμε τα κατάλληλα βιβλία πλούσια σε ύλη και απαιτήσεις για να ανταποκριθείς στις αυξημένες ανάγκες της εποχής.
Όλοι όσοι συμμετέχουμε στις αμέτρητες επιστημονικές ενώσεις θα σε γαλουχήσουμε με αναρίθμητους διαγωνισμούς για να τρέφουμε και τους δικούς σου με αυταπάτες και όνειρα απατηλά.

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Το θέμα των Πανελλήνιων στην Έκθεση και ο πρώτος των πρώτων!

 {Τώρα που ήρθαν ξανά οι πανελλαδικές εξετάσεις, σαν το στοιχειό που ζητάει φόρο σε ψυχική ενέργεια και σάρκα νεανικών υπάρξεων, αναδημοσιεύουμε ελαφρώς εμπλουτισμένο ένα παλιότερο κείμενο. Όσο για τη γνώμη μας, αυτή δεν αλλάζει: Να το φωνάξουμε άλλη μια φορά: " Βία ειναι οι πανελλήνιες και όλη η γαμημένη σας παιδεία. " (κι ένα βίντεο)}

ΘΕΜΑ: " Με ποιους τρόπους οι φιλοδοξίες ενός νέου παιδιού μπορούν να πραγματοποιηθούν στις μέρες που ζούμε; "


...και το υποδειγματικό γραπτό που ξεχώρισε (κι εννοείται πήρε 20!) απ'όλα:
(του πιτσιρικά και φιλόδοξου... ανιχνευτή!)

" Όταν ήμουν λίγο πιο μικρός είχα διαβάσει ένα βιβλίο, που ακόμη δεν μπορούσα να καταλάβω πόσο σημαντικά μηνύματα περιείχε για τη ζωή ενός νέου παιδιού όπως εγώ. Λεγόταν "Οι περιπέτειες του βαρώνου Μυνχάουζεν". Ο ήρωας έλεγε όλο απίθανα ψέματα και σκαρφιζόταν συνέχεια φανταστικές ιστορίες. Βέβαια, εγώ κατάλαβα ότι το έκανε για να κερδίζει το θαυμασμό των άλλων, αλλά ο δάσκαλός μου που ρώτησα τη γνώμη του μού είπε ότι o ήρωας ένιωθε κι όμορφα να κάνει τους άλλους να διασκεδάζουν. Κουραφέξαλα!

Εγώ δεν δίνω δεκάρα για τους άλλους! Έχω μάθει να αξιολογώ σωστά τις εντυπώσεις που αποτελούν τον κανόνα στην εποχή μας, αμέ!
Απ'όσο έχω καταλάβει, γιατί δεν είμαι χαζός, το μυστικό της επιτυχίας των καιρών μας είναι ο καθένας για την πάρτη του, το τομάρι του, την θεσούλα του στην ανταγωνιστική αγορά εργασίας. Αν δεν ήταν έτσι, τότε γιατί έχουμε συνέχεια και παντού εξετάσεις, όπου άλλοι κόβονται και άλλοι περνάνε; Κι όχι μόνο στα σχολεία, εδώ ολόκληρες χώρες περνούν από εξετάσεις και αυστηρές αξιολογήσεις από τους βαθμολογητές των επιδόσεών τους. Ασχέτως αν αυτές οι επιδόσεις, κάτι σαν το τρελαμένο κυνήγι και πιάσιμο με την απόχη ιπτάμενων πρωτογενών πλεονασμάτων και δεικτών ανάπτυξης, δεν σημαίνουν και την επιτυχία όλων των κατοίκων και την εξασφάλιση του μέλλοντός τους. Έτσι είναι όμως η ζωή: ένας ανταγωνιστικός και άκαρδος τραπεζίτης! Ή όπως λένε και στις πιο cool ταινίες του Χόλυγουντ " Life is a bitch!".

"Προεδρική ανταλλαγή συντρόφων"


Προεδρική ανταλλαγή συντρόφων, στα πλαίσια πρωτοποριακών συναλλαγών και φιλικών (κι απελευθερωμένων από συντηρητικές προκαταλήψεις) διμερών σχέσεων. Ώστε να αποκτήσουν τα άρρενα μέλη των "πρώτων" στις συμμαχικές χώρες τους ζευγαριών ένα πιο "νορμάλ πρόσωπο". Απέναντι στις πληγείσες κοινωνίες τους από κάθε είδους αφύσικες εντυπώσεις και, φυσικά, κοινωνικές ανισορροπίες...




(άλλη μια εικόνα που δανειστήκαμε από ΕΔΩ. Ο τίτλος της ανάρτησης και το σχόλιο είναι από εμάς) 

" Happy mother's days in Palestine..."


μας το'στειλε αναγνώστης, που το βρήκε ΕΔΩ
απ'όπου εμείς βρήκαμε και αυτό, συνδέοντάς το με το παραπάνω:



Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

" Smart Fascism " ?


Οικιακές "smart" συσκευές και "smart λύσεις" για κάθε πτυχή του προσωπικού και δημόσιου βίου, τεχνολογίες HD ύπνωσης, λοβοτόμησης, οικονομικής-σωματικής-διανοητικής αφαίμαξης, μετάλλαξης και αυτοματοποίησης ή "διευκόλυνσης" της προβλέψιμης, εξαρτώμενης από μια πληθώρα καλωδιωμένων και πλαστικών αναγκών, ζωής του "homo plasticus". Smart world που είναι "πολιτικά (και πολιτισμικά) ορθό" να βρίθει από idiots καταναλωτές- "technofreaks". Που αποτελούν "στοιχεία προς επεξεργασία" στην τεράστια κονσόλα παρακολούθησης και γιγα-βάσης συγκέντρωσης παγκόσμιων δεδομένων των κάθε λογής corporations, "big brothers, sisters & ΣΙΑ (ή CΙΑ) industries"...
Αν τελικά η συνείδηση είναι κβαντικές διεργασίες σε μικροσκοπικές ηλεκτρικές δομές του εγκεφάλου, τότε κάποιοι έχουν βρει τον τρόπο ή τρόπους να διεισδύσουν μέσα στο κβαντικό αυτό πεδίο, να το καναλιζάρουν προς την επιθυμητή και ελεγχόμενη πειραματικά "κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης", να το χακάρουν έως και να το...κάψουν.

Δεν έχεις παρά να συνδέσεις το κείμενο που θα ακολουθήσει και με αυτά:

 "

 Έγγραφα που δημοσιεύτηκαν στο WikiLeaks με την κωδική ονομασία Vault 7, δείχνουν το εύρος των δυνατοτήτων παρακολούθησης απο τις υπηρεσίες ασφαλείας. Τα χιλιάδες έγγραφα που διέρρευσαν εστιάζουν κυρίως σε τεχνικές hacking και δείχνουν πως η CIA συνεργάστηκε με βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ασφαλείας ώστε να παραβιάσουν έξυπνες τηλεοράσεις, έξυπνα τηλέφωνα και ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Το "χρήσιμο" ψηφιοποιημένο σύστημα εντός των παγκόσμιων πυλών


«Με εξαίρεση εκείνες τις εποχές, στις οποίες ίσχυε ο κανόνας του χρυσού, έχουν χρησιμοποιήσει πρακτικά όλες οι κυβερνήσεις στην Ιστορία το αποκλειστικό δικαίωμα τους να εκδίδουν χρήματα, για να λεηλατήσουν και να εξαπατήσουν τους Πολίτες-υπηκόους τους» (F.Avon Hayek).
«Χωρίς την ύπαρξη του κανόνα του χρυσού, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα προστασίας των αποταμιεύσεων από τον περιορισμό της αγοραστικής τους αξίας, σαν αποτέλεσμα του υπερπληθωρισμού» (A.Greenspan – το 1966, πριν ακόμη γίνει μέλος της άρχουσας τάξης).
 διαβάσαμε τα παραπάνω εδώ: ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ

 Περί επερχόμενης ψηφιοποίηση του χρήματος και την μεθοδευμένη κατάργηση μετρητών, που έτσι και αλλιώς δεν δεσμεύονται πια από τον κανόνα του χρυσού! 
 Καταρχήν, είναι πραγματικότητα ότι οι τόκοι σαν φυσικό χρήμα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ- δεν υφίστανται και απλά επινοήθηκαν για να υπερπολλαπλασιάζουν τα κέρδη των τραπεζιτών (συνδέστε και με αυτό:Η μεγάλη "ομοσπονδιακή απάτη" εναντίον της ίδιας της ζωής) ενώ αν όλοι οι καταθέτες μια ενδιαφέρουσα πρωία συνωμοτούσαν μεταξύ τους και πήγαιναν μαζικά στις τράπεζες για να εξαργυρώσουν ακόμη κι ένα μέρος των καταθέσεών τους και όχι ολόκληρο το κεφάλαιο, τότε οι τράπεζες δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν σε αληθινό νομισματικό αντίτιμο (και φυσικά σε χρυσό) και θα κατέρρεαν άμεσα και εντυπωσιακά! Οι δε αγορές για να επιτύχουν την αποπληρωμή των ανύπαρκτων στην ουσία κι αυξανόμενων ληξιπρόθεσμων τόκων (και των τόκων πάνω σε τόκους, δηλ. τα "πανωτόκια" που υποθηκεύουν και υφαρπάζουν τον πλούτο των χάρτινων κρατών και δυστυχώς των λαών τους) αυξάνουν τις τιμές των προϊόντων μειώνοντας και τους μισθούς κι εκτοξεύουν στα ύψη το κόστος ζωής, υποθηκεύοντας το παρόν και μέλλον των κοινωνιών. Πλέον όμως το πανίσχυρο χρηματοπιστωτικό καρτέλ περνάει στην επόμενη "σοφιστικέ φάση", αυτή του απόλυτου πολιτικο-κοινωνικού ελέγχου του "homo plasticus" από πολυεθνικούς, κρατικούς και...παρακρατικούς και ιδιωτικούς μηχανισμούς , μέσω της πλήρως ψηφιακής μορφής του χρήματος και της διόλου απίθανης δέσμευσης και κατάσχεσης των καταθέσεων (=καθαρά λογιστικό-ψηφακό χρήμα και μη υπαρκτό) για όσους επιμένουν να μη συμμορφώνονται στην ..."πολιτική και πολιτισμική ορθότητα". Για να μην αναφέρουμε και τα τεράστια κενά 'ηλεκτρονικής ασφάλειας" -χαρά των κάθε λογής χάκερς του νέου συστήματος που όπως λένε οι πλέον αδιαφανείς στην Ιστορία (η "Διεθνής των Τοκογλύφων" και οι πολιτικοί αχυράνθρωποί τους)  θα χτυπήσει το "μαύρο χρήμα" και την αδιαφάνεια.

Και είχαμε γράψει πριν λίγους μήνες: "...τα σεσημασμένα ιερατεία του Μαμωνά, σου λένε για επερχόμενη "αχρήματη κοινωνία" - Καλώς ήλθατε στην "αχρήματη κοινωνία" (και μια ταινία μικρού μήκους)! Λες και οι κωλοκάρτες, που επιπλέον δίνουν κάθε φορά αναφορά στους "μεγάλους κουτσομπόληδες" για το τι κάνεις και πού είσαι, δεν είναι ένα είδος χρήματος (το οποίο αντιστοιχεί σε ηλεκτρονικά ψηφία μέσα σε μικρές ή μεγάλες οθόνες) που θα συνεχίσει να δηλητηριάζει τις ανθρώπινες κοινωνίες σαν ιός αυτοκαταστροφής τους. Και μάλιστα πρόκειται για ούτε καν δικό σου χρήμα, αλλά των τοκογλύφων και των τραπεζών τους, που μπορούν οποιαδήποτε κι ανά πάσα στιγμή να το δεσμεύσουν, να το παγώσουν, να το κατασχέσουν, να το εξαφανίσουν. Επικαλούμενες μη εξυπηρετούμενες οφειλές ατομικές ή και "εθνικές" ή απλά άλλη μια "σοβαρή", τεχνητή, κρίση.
 Kι αν δεν έχεις τραπεζικό λογαριασμό;
"Τότε είσαι απόβλητος, δεν υπάρχεις", δεν έχεις θέση στο μεγάλο ψηφιακό μαντρί του μέλλοντος και να δούμε πού θα κρυφτείς! (Εκτός κι αν είσαι άστεγος, οπότε πάλι το θέλημά τους εκπληρώνεις)
"Οι δορυφόροι και τα συστήματα παρακολούθησής μας μπορούνε να εντοπίσουνε ακόμα και τρίχα από φαλό τρομοκράτη 100 μ. κάτω από το έδαφος!"
Αλλά μερικές φορές όχι τον ίδιο τον τρομοκράτη όταν αυτός υπηρετεί τα σχέδια τρομοκράτησης της κοινωνίας κι εγκλεισμού της σε νόμους-κελιά, σε μικρά τσιπαρισμένα αποχαυνωμένα κουτάκια και φακέλους συλλογής δεδομένων ...Η μόνη διαρκής κρίση, πραγματικά, είναι η συμμόρφωση των ανθρώπων στα πρότυπα και μοντέλα ψυχοπαθών και πολυπρόσωπων (ούτε καν διπρόσωπων) στυγερών μαζικών δολοφόνων. Και η αποδοχή είτε των χαρτιών είτε των καρτών είτε του πακτωλού από γκάτζετ και σοφιστικέ εφαρμογές που πλάσαραν οι δεύτεροι στους πρώτους, ως κάτι σαν ρυθμιστικά συμβόλαια της ανθρώπινης συνύπαρξης...από το άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς - τα πλήρωσε με κάρτα!

Το παρακάτω άρθρο είναι καυστικό και σε μεγάλο βαθμό εύστοχο στις εισημάνσεις του, κατά την άποψή μας. Αναφέρει και το περίφημο "πείραμα της Ινδίας", το οποίο ήδη ξεκίνησε προκαλώντας αρχικά χάος στην κοινωνία της χώρας των τεράστιων ανισοτήτων και κατακόρυφη αύξηση της εμπορίας και αγοράς χρυσού ως ύστατη λύση προστασίας των αποταμιεύσεων.
Εμείς, κλείνουμε εδώ με αυτό:
Είναι πολύ καλό που ο λαός δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί το τραπεζικό και το νομισματικό μας σύστημα, γιατί αν το καταλάβαινε, θα γινόταν επανάσταση αύριο το πρωί "
 Χένρυ Φορντ 1863-1947, Αμερικανός βιομήχανος, ιδρυτής της ομώνυμης αυτοκινητοβιομηχανίας


Η οικονομική ενσωμάτωση

Προωθείται με τη βοήθεια της ελίτ των ελίτ η καταναγκαστική υιοθέτηση από όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη ενός βιομετρικού ψηφιακού αριθμού αναγνώρισης – καθώς επίσης οι ηλεκτρονικές συναλλαγές, με την ταυτόχρονη κατάργηση των μετρητών.   

 Ανάλυση

Κατά τη διάρκεια μίας ημερίδας του αμερικανικού υπουργείου οικονομικών που αφορούσε την οικονομική ενσωμάτωση, τη συμμετοχή δηλαδή όλων των ανθρώπων στο σύστημα του χρέους, ο κ. B. Gates δήλωσε ότι, το ίδρυμα του θα καταφέρει να μετατρέψει όλες τις πληρωμές στην Ινδία, στο Πακιστάν και στη Νιγηρία σε ηλεκτρονικές – πως έως τα τέλη του 2018 όλες οι οικονομικές συναλλαγές σε αυτές της χώρες θα έπαυαν να εκτελούνται με μετρητά (πηγή: Haring).
Ανακοίνωσε επίσης ότι, ήδη από το 2018 συνεργάζεται με την κεντρική τράπεζα της Ινδίας, στη βάση ενός εκτελεστικού διατάγματος του προέδρου των Η.Π.Α. από το 2012 –  το οποίο έχει σχέση με την προστασία των ζωτικών συμφερόντων της υπερδύναμης σε θέματα ασφαλείας. Έχει αναλάβει λοιπόν την αποστολή να υποχρεώσει όλους τους ανθρώπους να εισέλθουν στο σύστημα – εντός του οποίου, σύμφωνα με τον ίδιο, θα μπορούν να παρακολουθούνται, καθώς επίσης να εξυπηρετούνται καλύτερα.

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Η ανάγκη και τότε και τώρα


" Είχα φτάσει γεμάτη ελπίδες να βρω μια χώρα νεογέννητη, με το λαό δοσμένο ολόψυχα στη μεγαλειώδη αλλά δύσκολη δουλειά της επαναστατικής ανοικοδόμησης. Λαχταρούσα να λάβω μέρος ενεργά στο μεγαλόπνοο έργο. Η ρώσικη πραγματικότητα μου φάνηκε τερατώδης, ολότελα ξένη προς το όραμα που με έφερε στη γη της επαγγελίας με τόσο μεγάλες προσδοκίες. [...]. Συνειδητοποίησα με φρίκη πως η Ρωσική Επανάσταση είχε πεθάνει. Μπροστά μου ορθωνόταν το εφιαλτικό κράτος των Μπολσεβίκων, που συνέθλιβε κάθε επαναστατική προσπάθεια ανοικοδόμησης, καταπίεζε, εξευτέλιζε, διέλυε τα πάντα"
Έμμα Γκόλντμαν

Ένα περιεκτικό άρθρο, με μια μικρή αναδρομή στην ιστορία του εργατικού κοινήματος, τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που ανέδειξαν την ανάγκη δημιουργίας του, τις απόψεις και διαφωνίες κάποιων εκ των πρωτεργατών του, την προδοσία της οκτωβριανής όπως εξελίχθηκε αντεπανάστασης, τις ιδεοληψίες και αυταπάτες -και τις κωλοτούμπες-πλυντήριο της τουρμποκαπιταλιστικής ωμότητας - ενός μεγάλου μέρους της αριστεράς, κάτι που ταλανίζει και αποπροσανατολίζει ολόκληρο το κίνημα ως και αυτές εδώ τις κρίσιμες και κομβικές ημέρες που βιώνει ο κόσμος της εργασίας και η επιτακτικότερη όσο ποτέ ανάγκη σήμερα συσπείρωσης, συνεργασίας, στρατηγικού σχεδιασμού και κοινής δράσης όλων εκείνων των δυνάμεων που νιώθουν στο πετσί τους το τέλμα της αστικής δημοκρατίας και την απάτη της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας και την κτηνωδία του πιο επιθετικού καπιταλισμού και χρηματοπιστωτικού, πολυεθνικού, ολοκληρωτισμού. Ο οποίος και προελαύνει σαν οδοστρωτήρας πάνω στα βασικότερα δικαιώματα και την ίδια την ελευθερία του ανθρωπινου είδους.

Ο Ένοικος...

Αναρχία, Κράτος, Αριστερά

Η μακρά ιστορία του εργατικού κινήματος ασφαλώς σφραγίζεται από την ύπαρξη δύο παραδόσεων που προχωράνε σε τροχιές οι οποίες άλλοτε συναντιούνται και άλλοτε χωρίζουν, ενίοτε αβυσσαλέα. Μιλάμε ασφαλώς για την αναρχική και τη μαρξιστική παράδοση που αμφότερες με λόγια και με έργα προσπάθησαν να υπηρετήσουν την υπόθεση της καθολικής ανθρώπινης χειραφέτησης.
Σε αυτή την διαδρομή, οι ρήξεις είναι μάλλον περισσότερες από τις συγκλίσεις και η συσσωρευμένη ιστορική εμπειρία μάλλον συνηγορεί υπέρ αυτών που θεωρούν ότι, αργά ή γρήγορα, κάθε ιστορική απόπειρα συμπόρευσης αναρχικών και μαρξιστών είναι καταδικασμένη εξαιτίας θεμελιωδών θεωρητικοπρακτικών διαφορών.

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Η αρένα της ποδοσφαιρικής ξεφτίλας ποιους εξυπηρετεί;


 
 Πριν τον τελικό-γιορτή της αθλιότητας που λέγεται ελληνικό ποδόσφαιρο: καρατέκα warrior εναντίον "στρατιώτη" του "βάρβαρου εχθρού".
 (η φωτο πάρθηκε από εδώ: Εικόνες από τα απίστευτα επεισόδια πριν τον τελικό Κυπέλλου)

Το΄χουμε επισημάνει και άλλες φορές: αυτό που συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο (και στο ευρωπαϊκό φυσικά, αλλά η Ελλάδα είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές και διεφθαρμένες περιπτώσεις, σε συνάρτηση και με τις υπόλοιπες παθογένειές της που υπεισέρχονται σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου) αντανακλάει μεγαλοπρεπώς την κυριαρχία της μαφίας σε κάθε τομέα της κοινωνικής διάστασης.

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

τι σου κάνω ρομποτοκάβλα μου!


πω πω πω! Τι horny plastic baby είν'αυτό!

Βρήκα τον τρόπο να ξεγελάσω την αιμόφυρτη μοναξιά μου, την ψυχοπαθολογική σχεδόν φοβία μου να σιμώσω το αντίθετο φύλο με αυθορμητισμό και δίχως την ανομολόγητη εξάρτηση από τις ψυχαναγκαστικές χαζοχαρούμενες και πομπώδεις τηλε-επιρροές και τις α-νόητες εμφυτεύσεις ενός "γκλάμορους"  life style. Βρήκα τη λύση για να τη βγω στη δειλία μου να φλερτάρω, να ξελογιαστώ από τη ζάλη της σεξουαλικότητας και της διέγερσης των αισθήσεων, ακόμη και να πληγωθώ, ίσως γιατί αυτό συμβαίνει όταν τα συναισθήματα άγουν και φέρουν τον άνθρωπο αντί να έχουν μάθει να υποτάσσονται, έστω και σε ένα βαθμό, σε μια μεστή και λελογισμένη εποπτεία του φορέα τους. Αλλά ποιος νοιάζεται πια; βρήκα την ιδανική περίπτωση για να παραμυθιάσω τον μανιώδη αυνανιστή μέσα μου, που προτιμά τη φαντασίωση από το γλυκό και πικρό συνάμα ρίσκο της κάθε πραγματικής επαφής και του σμιξίματος με τον εραστή/ερωμένη και άνθρωπο συνάμα. Γιατί πλέον η πάνσοφη τεχνολογία μεριμνά για τα πλήθη των μοναχικών περιφερόμενων απωθημένων και ανεκπλήρωτων πόθων όπως εγώ και... ναι! Μου εξασφάλισε τον ιδανικό ερωτικό σύντροφο!

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Η πιο συμφέρουσα και ανθρώπινη λύση





Η τεχνολογική νεοφασίζουσα δυστοπία του μέλλοντος, που ετοιμάζουν για τις μάζες, τρέχει ήδη στο παρόν. Και επειδή ο ανθρώπινος πληθυσμός χρειάζεται ένα "γενναίο ξεσκαρτάρισμα", κυρίως των γηραιότερων που έχουν αυξηθεί ανησυχητικά και επιβαρύνουν και τα ασφαλιστικά ταμεία του κράτους με τις απαιτήσεις για συντάξεις και περίθαλψη, η λύση έρχεται βγαλμένη από μια μελλοντολογική ταινία του παρελθόντος. Soylent Green του 1973. Και μάλιστα η ευθανασία στους μη χρειαζούμενους και "μη παραγωγικούς" πια θα γίνεται με τρόπο πολύ εκλεπτυσμένο και ανθρωπιστικό! Ώστε να αποτελεί και την πιο ευτυχισμένη στιγμή, αν και τελευταία, σε μια ζωή για πολλούς γεμάτη βάσανα και αγωνίες.
Το σύστημα εκτός από αστείρευτη φαντασία, πολλές φορές ακραία αρρωστημένη, μπορεί να υιοθετήσει και ανθρώπινο πρόσωπο!

"Rohalas"


(Μας το'στειλε ο φίλος μας "rohalaς")

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

"Εθνικές... αυτοκτονίες"

Θα ξεκινήσουμε με αποσπάσματα (κάποια ελαφρώς εμπλουτισμένα) από παλιότερες αναρτήσεις μας, για να φτάσουμε στο "σωτήριο σήμερα":

" Να το ματαξαναπούμε, περί "πακέτων διάσωσης"(ποιων άραγε;), μέσα στο "φυσικό χώρο" της Ελλάδας, για τους ελεεινούς καναλάρχες και τα θλιβερά ρομποτοειδή καναλαρχόπουλά τους, τους "έγκριτους αναλυτές" και τις στρατιές από έμμισθους πολιτικούς απατεώνες (Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ"​ και Το "Colpo Grosso" του ελληνικού χρέους - το "colpo grosso" του υπερδανεισμού των διεφθαρμένων κυβερνήσεών της και της υιοθέτησης της υπερκατανάλωσης με τα δικά τους βαλάντια, μέσω της διαρκούς έκδοσης από το προτεκτοράτο τους υποτιθέμενων ομολόγων υψηλού ρίσκου (όχι όμως γι'αυτούς και τα άρτια σχέδιά τους) και της αγοράς τους από τους ίδιους, τα οποία στη συνέχεια μετέτρεψαν σε δάνεια ενυπόθηκα και σε συσσώρευση τεράστιων επιπέδων χρέους, αποτεφρώνοντας τον κοινωνικό ιστό. Αυτό που οι εγχώριοι αλητήριοι, που πρωταγωνιστούσαν ως κόμματα εξουσίας και διαχειριστές (για την ακρίβεια υπερκαταχραστές) του δημόσιου πλούτου και οι μεγαλοεργολάβοι και "μπίζνεσμεν" φίλοι τους, γνώριζαν με μαθηματική ακρίβεια ότι θα συμβεί. ). Ελλάδα = ο χώρος μέσα στην "καρδιά της Ευρώπης", δηλαδή της χρηματοπιστωτικής "Κόζα Νόστρα" (στην κυριολεξία) και των μαφιόζικων επιτοκίων επαχθών δανείων (ΠΟΙΟΙ "ΚΑΝΟΝΕΣ" ΠΟΙΑΣ Ε.Ε. ΒΡΕ ΛΑΜΟΓΙΑ; " Άκυρα τα δάνεια αν παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα " - δείτε το βίντεο) και της οργουελικής, όλο και πιο εξευτελιστικής και πρωτοφανώς αντιδημοκρατικής διακυβέρνησης της ΕΕ για τα "ευρωπαϊκά αποπαίδια", προς όφελος των προτεσταντικής νοοτροπίας "μπούληδων" του Βορρά.
Να το πούμε για άλλη μια φορά λοιπόν: ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΤΡΙΣΑΘΛΙΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ, με λογιστικό στην ουσία χρήμα αλλά αποσπώντας απόλυτα πραγματικά υλικά οφέλη: τον πλούτο ενός ολόκληρου λαού! Τα "κανόνια" είχαν ήδη βαρέσει από την άλλη πλευρά του Αλαντικού, από το καλοκαίρι του 2012: Σοκ από New York Times: "Ετσι λεηλατούν την Ελλάδα η τρόϊκα και οι τραπεζίτες"...
Και τώρα όλοι οι "ευρωραγιάδες" από τη μία αισθάνονται "ασφάλεια" κι από την άλλη μυξοκλαίνε για το απίστευτα επαχθές (μόνο μια χώρα νικημένη ή μάλλον έχοντας υποστεί συντριβή στο πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης θα αποδεχόταν κάτι ανάλογο) και  χειρότερο μνημόνιο όλων ! Όπου δημοσίευση του γερμανικού περιοδικού der spiegel  σχολιάζει κυνικά ότι " τα προαπαιτούμενα είναι ένας κατάλογος κτηνωδιών " και ο διάσημος νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν δηλώνει στους New York Times, στις 13/7/2015, το αυτονόητο: "είναι τρέλα αυτή η λίστα που δόθηκε στην Ελλάδα, είναι η πλήρης καταστροφή της εθνικής της κυριαρχίας". Αλλά και το ίδιο το ΔΝΤ, που τώρα στέλνει και το θεατρικό του πιόνι "κα Μπουχεσέσκου" να παίξει το σκληροπυρηνικό της ρόλο κάνοντας τους εκλεγμένους υπουργούς να τρέμουν προκαταβολικά, είχε δηλώσει το εξής(προ τελευταίας "σωτήριας διαπραγμάτευσης του πρωθυπουργού που δυστυχώς  μπέρδεψε το "ΟΧΙ" με το "ΝΑΙ"): το ΔΝΤ ομολογεί το έγκλημα: «Λάθος» το μνημόνιο και το PSI -αυτοκριτική για το ΔΝΤ που ομολογεί ότι «υποτίμησε τις επιπτώσεις της σκληρής λιτότητας και εκτίμησε λάθος την πορεία του χρέους» Εμπιστευτική έκθεση του ΔΝΤ που αναπαρήχθη από πλειάδα ξένων ΜΜΕ, εκθέτει την τρόικα και τους εγχώριους στυλοβάτες των μνημονίων καθώς αναγνωρίζει ότι η σκληρή λιτότητα έπνιξε την Ελλάδα εν γνώσει των ιθυνόντων ΕΕ και ΔΝΤ. (Επίσης, αξιωματούχοι του ΔΝΤ έχουν δηλώσει ότι ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΒΕΙ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΙΚΗ ΕΛΑΦΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ τότε αυτό ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΒΙΩΣΙΜΟ!)
Και δυστυχώς για τις "καλές προθέσεις" και τη "διαφάνεια" των τοκογλύφων, σιωνιστών μεγαλοτραπεζιτών (όπου μετά το PSI του 2012 το χρέος της Ελλάδας πέρασε, ή το πέρασαν πιο σωστά οι πανούργοι  τοκογλύφοι, από τους ιδιωτικούς τομείς της Ευρώπης, όπως τα funds, τα ασφαλιστικά ταμεία και φυσικά οι παρασιτικές τους τράπεζες, στο δημόσιο τομέα. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος του τεχνητά διογκωμένου ελληνικού χρέους  ανήκει πια σε ευρωπαϊκά κράτη!) ...τα "κανόνια" συνεχίζουν να βαράνε εκκωφαντικά.    " (Ιούλιος του 2015: Τα "κανόνια" συνεχίζουν να βαράνε εκκωφαντικά!)

" Ντόναλντ Τουσκ ( προέδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου): "η δεοντολογία επιβάλλει την αποπληρωμή των δανείων, οι πιστωτές δεν είναι κακοί και ανήθικοι και οι δανειολήπτες τα αθώα θύματα "
Μάλλον ο mr Τουσκ έχει τις δικές του "ευρωενωτικές" αντιλήψεις περί "ηθικής". Διότι οι δανειστές  (που σέβονται τον εαυτό τους και τις τσέπες των μετόχων των ιδιωτικών οργανισμών που στην ουσία υπηρετούν και κυρίως των φορολογούμενων υπηκόων τους) οφείλουν να γνωρίζουν κάτω από ποιες συνθήκες και μεθοδεύσεις διακινούνται και πώς διοχετεύονται εκεί που καταλήγουνε τα χρήματα που δανείζουν και αποτελούνε περιουσιακό τους στοιχείο. Σωστά; Και αν το μεταφέρουμε σε καθαρά ιδιωτικό επίπεδο, ποια σοβαρή επιχείρηση εξακολουθεί να δανείζει κάποιον που αντιμετωπίζει πρόβλημα υπερδανεισμού και επαπειλούμενου οικονομικού κραχ; Κι άρα με πασιφανή την πλήρη αδυναμία της αποπληρωμής συσσωρευμένων νέων δανείων πάνω στα ήδη υπάρχοντα και με επαχθή τοκοχρεολύσια κάθε φορά; Η απάντηση είναι ότι μόνο η μαφία λειτουργεί με τέτοιους όρους παντελούς ανηθικότητας (έστω και με επιχειρηματικούς κώδικες) και υποδούλωσης ψυχής τε και σώματι των οφειλετών της!"   (Ιούλιος του 2015: Ναι, mr Τουσκ, στη συγκεκριμένη περίπτωση τεράστιας απάτης και δολοφονικής κοινωνικά "μπίζνας", οι πιστωτές είναι και κακοί και ανήθικοι! Όπως όλοι οι "νονοί" και τα όργανα της μαφίας!)

" Απορία μας: *Σοκ; Γιατί; Από πού και ως πού; Θα καταρρεύσει το ευρωνόμισμα, που σύμφωνα με τη συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία άνοιξε το δρόμο στην Ε.Ε., υπήρχε η προϋπόθεση να έχει την ίδια αξία σε όλα τα κράτη-μέλη, αφού "διαθέτουν όλα την ίδια παραγωγική αξία"; Και πώς οι φανεροι και κρυφοί ναζιστές ιδρυτές της Ε.Ε. ανακάλυψαν κάτι τέτοιο, από τη στιγμή ΠΟΥ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ-ΜΕΛΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΞΙΑ κι άρα πώς θα μπορούσαν να έχουν κοινό νόμισμα σε συνθήκες "ισονομίας" που ποτέ δεν τηρήθηκαν; Οπότε και τα προβλήματα αθέμιτου ανταγωνισμού και ανισοτήτων ανάμεσα σε βιομηχανικές μεγάλες δυνάμεις (πχ Γερμανία, σωστά;) και τις πολύ λιγότερο ισχυρές και φτωχότερες χώρες (απ'τη στιγμή που δεν θα διέθεταν και το εργαλείο υποτίμησης του εθνικού τους νομίσματος), ήταν δεδομένα εκ των προτέρων! Και με σχεδόν βέβαιη και την αποτυχία του νομισματικού ευρω-αγγουριού σε επίπεδο κοινωνιών και αποδόμησης του κοινωνικού ιστού τους...
Με διασώσεις για ασθενέστερα κράτη, όπως στο "ελληνικό πρόγραμμα" ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΕΣ! 
Με θεσμοθέτηση αντεργατικών εκτρωμάτων, που ισοπεδώνουν εργατικά κεκτημένα τα οποία κερδήθηκαν με αγώνες και επιβολή μαζικών απολύσεων και  μαζικής πανευρωπαϊκής μετατροπής  των εργαζόμενων σε "ελαστικούς" ενοικιαζόμενους δουλοπάροικους (βλέπε "ανάπτυξη"!).
Και με τους μη εκλεγμένους τεχνοκράτες-υπηρέτες των πολυεθνικών εταιρικών υπερδυνάμεων (από τη φύση τους ολοκληρωτικών θεσμών) και τους γραφειοκράτες χαρτογυακάδες των Βρυξελλών και της ΕΚΤ και το μη εκλεγμένο θεσμικό όργανο που δεν διατηρεί επίσημα πρακτικά των συνευρέσεων-συνεδριάσεων των μελών του, γνωστό και ως Eurogroup, να απεχθάνονται τα όποια εναπομείναντα ψιχία δημοκρατίας (γνωστή, ας πούμε η άποψή τους, για τα δημοψηφίσματα) και να εκτοξεύουν πάνω στην υπόσταση κι αυτοδιάθεση των ευρωπαϊκών λαών σαν ροχάλες κάτι τέτοιες δηλώσεις: "Δεν μπορεί να υπάρχει δημοκρατική επιλογή απέναντι στις ευρωπαϊκές συνθήκες"- Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
Το ευρώ, το οποίο στήριξαν εξαρχής και οι ΗΠΑ-μην το ξεχνάμε!, ήταν αποτυχημένο ήδη απ΄τη διεστραμμένη σύλληψή του.(Φεβρουάριος του 2017: ΣΟΚ: Νέος Πρέσβης των ΗΠΑ στην ΕΕ στο BBC: «Σε 18 μήνες δεν θα υπάρχει ευρώ» (πού είναι το σοκ;)

" Συνομιλώντας με τον μελετητή της κρίσης της Αργεντινής, οικονομολόγο και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπουένος Αϊρες, Κλαούντιο Κατς, αποκομίζει κανείς την πεποίθηση ότι υπάρχει ζωή μετά τον (οικονομικό) θάνατο.
Ο Κατς ήρθε στην Αθήνα της μιζέριας, της οικονομικής ασφυξίας και της ..αυτομαστίγωσης για να μας θυμίσει ότι όσα ζούμε, τα έζησαν κι άλλοι. Και επιβίωσαν.
Ότι μπορούμε να βγούμε από το τέλμα πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε. Οτι η οικονομία της Αργεντινής είδε άσπρη μέρα μόνον όταν σταμάτησε να κάνει ό,τι της ζητούσαν οι πιστωτές. "
(Δεκέμβριος του 2013: Αργεντινός Οικονομολόγος Καθηγητής Πανεπιστημίου: Απαλλαγείτε από τους τοκογλύφους!)

Και μετά από αυτή τη συρραφή γεγονότων, στοιχείων και δηλώσεων και χρήσιμων links, μέσα σε ένα ολοένα πιο απαράδεκτο και εξόφθαλμα αντεργατικό-αντικοινωνικό τοπίο, ας έρθουμε στα νέα "μέτρα" που έρχονται με μπόλικη "ευρωπαϊκή αλληλεγγύη" από τας "πολιτισμένας Ευρώπας"  για να ψηφιστούνε στο "κοινοβούλιο" των υποτελών (και αυτοκαταστροφικών, αν θέλουμε να'μαστε δίκαιοι) "Μάου Μάου". Νέα Μέτρα ή 4ο μνημόνιο. Έτσι βαφτίζουν την κτηνωδία. Μέσα σε μία κόλαση υπερφορολόγησης και υπερχρέωσης η οποία και διογκώνεται, εξαιτίας και αυτής της τρομερής ύφεσης που δεν επιτρέπει κανένα περιθώριο για επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων. Τα οποία θα αναιρέσουν δήθεν και τον περίφημο "Κόφτη" των κοινωνικών δαπανών ενός έστω και για τα μάτια των εθελοτυφλούντων υπηκόων "κράτους πρόνοιας" . Κι από τη στιγμή που ο περίφημος κάποτε λογιστικός έλεγχος του χρέους, μέσω μιας επιτροπής αξιόπιστων εγχώριων και διεθνών προσωπικοτήτων ("Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος"), που όπως έλεγαν οι "αριστεροί" ιθύνοντες νόες πριν δυο χρόνια κι όταν προβάλλονταν ως η "ελπίδα που ήρθε", θα αποκάλυπτε ποιο είναι το πραγματικό χειροπιαστό χρέος και ποιοι εντός κι εκτός τειχών συνέβαλλαν σε αυτή την τεράστια δολοφονική μηχανορραφία σε βάρος του δημοσίου και του ελληνικού λαού, εδώ και καιρό έχει εγκαταλειφθεί δίχως ουσιαστική εξήγηση. Κι έχει πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων, κάτι σαν πολλά υποσχόμενη μελέτη δημόσιου οφέλους που κατάπιαν τα σαγόνια της περιβόητης ελληνικής γραφειοκρατίας (το μόνο που δεν έχχει κλονίσει ακόμα η "μνημονιακή" λαίλαπα), διότι..."χαλάει την πιάτσα" των κρατικοδίαιτων λαμόγιων και των "κουμπάρων".
 Τα νέα αυτά "μέτρα "ανάπτυξης" (η πιο διαστρεβλωμένη έννοια των τελευταίων ετών) περικόπτουν, μέσω της παρανοϊκής φορολόγησης, σε πρωτοφανή έκταση τα εναπομείναντα ήδη πετσοκομμένα εισοδήματα των λαϊκών στρωμάτων και δη των ασθενέστερων όπως οι χαμηλοσυνταξιούχοι, σε βαθμό που πλέον τίθεται άμεσα το ζήτημα της...επιβίωσής τους. Πρακτικά και άκρως χειροπιαστά για το επόμενο "αναπτυξιακό" χρονικό διάστημα κι όχι σε επίπεδο απλά έντονων προβληματισμών λόγω αρνητικών εξελίξεων, καθώς όλο και περισσότερες οικογένειες βυθίζονται στην άβυσσο που χάσκει κάτω από το "όριο της φτώχειας".

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Η αλήθεια που κρύβεται επιμελώς: Οι Δυτικοί λαθρομετανάστες που ρημάζουν τον πλανήτη

Καθημερινά ακούμε ότι χιλιάδες Αφρικανοί και Ασιάτες μετακινούνται και προκαλούν τις μεγάλες “προσφυγικές κρίσεις” σε όλη την Ευρώπη! Οι κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης σκορπούν τον πανικό, σηκώνονται ξανά σύνορα και οι ένοπλες δυνάμεις κινητοποιούνται παντού. Αλλά ο αριθμός των αλλοδαπών που εισέρχονται παράνομα στην Ευρώπη είναι ασύγκριτα μικρότερος από τον αριθμό των Δυτικών μεταναστών που κατακλύζουν, συχνά παράνομα, σχεδόν όλες τις γωνιές του κόσμου.
Δεκάδες εκατομμύρια μετανάστες από την Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική, νόμιμοι και παράνομοι, έχουν πλημμυρίσει τις πόλεις και την ύπαιθρο στην Ασία, τη Λατινική Αμερική, ακόμα και την Αφρική. Πρόκειται για ένα φαινόμενο τεράστιας έκτασης που, όμως, δεν παίρνει σκοπίμως την ανάλογη δημοσιότητα.
Κάθε χρόνο, εκατομμύρια άνθρωποι εγκαταλείπουν την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική κατά ορδές. Κατά βάθος δεν μπορούν να αντέξουν άλλο τον δυτικό τρόπο ζωής, τις κοινωνίες τους, αλλά ποτέ δεν θα τους ακούσετε να το ομολογούν. Είναι πάρα πολύ υπερήφανοι και πολύ αλαζόνες! Όμως, όταν θεωρήσουν κάποια από τις αμέτρητες περιοχές του κόσμου κατάλληλη για τις προσωπικές τους ανάγκες - ασφαλή, ελκυστική και φθηνή - απλά τα μαζεύουν και πάνε να ζήσουν εκεί! Οι Δυτικoί μετανάστες ορμάνε σαν τους ταύρους και το έδαφος τρέμει κάτω από τα πόδια τους.
Έρχονται, απαιτούν και παίρνουν ό,τι μπορούν - συχνά με τη βία. Αν τους αφήσεις, παίρνουν τα πάντα. Μετά, όταν δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα να λεηλατήσουν, απλά προχωρούν στον επόμενο τόπο. Μετά το διάβα τους, “ούτε χόρτο δεν μπορεί να φυτρώσει”, τα πάντα είναι καμμένα, ερειπωμένα και κατεστραμμένα. Αυτό έχει συμβεί στο Μπαλί, το Πουκέτ, την νότια Σρι Λάνκα, σε μεγάλα τμήματα της Καραϊβικής, στο Μεξικό και στην ανατολική ακτή της Αφρικής, για να αναφέρουμε μερικά μόνο σημεία.
Κατ' αρχάς, οι Δυτικοί μετανάστες δεν χρειάζονται καν βίζα για να εισέλθουν στις περισσότερες χώρες.Δεκαετίες πριν, η Αυτοκρατορία άνοιξε με τη βία όλα σχεδόν τα “αναπτυσσόμενα κράτη”. Οι Δυτικοί αντιμετωπίζονται προνομιακά, και γενικά θεωρούνται ως «πηγή εισοδήματος» από τα τοπικά καθεστώτα.
Η καταλήστευση των φτωχών χωρών
Κανένας «μυστικός παράδεισος» δεν μπορεί να μείνει κρυφός πια και καμία χώρα δεν μπορεί να διατηρήσει μια λογική πολιτική στις τιμές της. Οι μετανάστες από την Ευρώπη, την Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία είναι αποφασισμένοι να πλουτίσουν με οποιοδήποτε μέσο, σε βάρος των ντόπιων πληθυσμών. Συνεχώς ψάχνουν για ευκαιρίες: παρακολουθούν παντού τις τιμές, έτοιμοι να επωφεληθούν, εφ' όσον ο τόπος προσφέρει μεγάλες ευκαιρίες, έχει χαλαρή νομοθεσία για τη μετανάστευση και ανίσχυρο νομικό πλαίσιο.
Κάθε κομμάτι γης καθαρό και ανεκμετάλλευτο διαφθείρεται. Με ταχύτητα αστραπής, οι Δυτικοί μετανάστες αρπάζουν ακίνητα και γη που προσφέρονται σε λογικές τιμές. Στη συνέχεια, επιβάλλουν τον ξένο τρόπο ζωής τους σε όλα εκείνα τα «πρόσφατα κατακτημένα εδάφη». Το αποτέλεσμα είναι ολόκληροι πολιτισμοί να καταρρέουν ή να γίνονται αγνώριστοι.

Πιοτρ Κροπότκιν: Νόμος και Εξουσία

(Σαν εισαγωγή: Πόσο επίκαιρα και θεμελιώδη εξακολουθούν πεισματικά να παραμένουν όλα όσα αναφέρονται παρακάτω, και σε αυτούς τους σύγχρονους καιρούς του πολυεθνικού και χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού, της τρομολαγνείας και ψυχαναγκαστικής ανάγκης για "ασφάλεια" και "νομιμότητα" (σύμφωνα με το δίκαιο του ισχυροτέρου, φυσικά κι "ελέω θεού"), των κολοσσιαίων μηχανισμών προπαγάνδας, της διάλυσης κάθε υποψίας αυτοδιάθεσης και δικαιωμάτων των λαών και της επιβαλλόμενης αστυνομοκρατίας με συνδρομή υψηλής τεχνολογίας απόλυτου ελέγχου των πάντων. Που όλα τους αποκαλούνται, πολύ προσεχτικά, "πολιτισμός" ! Πόσο θεμελιώδεις εξακολουθούν να είναι οι παρακάτω στοχασμοί και πολύπτυχες επισημάνσεις, όσον αφορά τις προοπτικές πραγματικής ανεξαρτησίας και αυτονομίας μιας κοινωνίας, μέσω της ανάληψης ευθυνών του καθενός χωριστά και όλων μαζί, των ατόμων-μελών της, της αυτοοργάνωσης και αυτοκυβέρνησής τους, της συλλογικής δρατηριότητας με κοινωνικό πρόταγμα και οριζόντιες δομές...)

 Πιοτρ Κροπότκιν (1842-1921): Ένας «Αναρχικός Πρίγκιπας» 

Ελευθερία ή Τίποτα!

«Όταν η αμάθεια κυριαρχεί στην κοινωνία κι η αταξία στα μυαλά των ανθρώπων, οι νόμοι πολλαπλασιάζονται, η νομοθεσία προσδοκάται να τα κάνει όλα, κι ενώ κάθε καινούργιος νόμος είναι ένα νέο στραβοπάτημα, οι άνθρωποι οδηγούνται συνεχώς στο ν’ απαιτούν απ’ αυτόν ό,τι μπορεί να προκύψει μονάχα από τους ίδιους, από την δική τους εκπαίδευση και την δική της ηθική». Δεν είναι επαναστάτης αυτός που τα λέει αυτά ούτε έστω ένας μεταρρυθμιστής. Είναι ο νομικός Dalloy, συγγραφέας της συλλογής του Γαλλικού δικαίου που είναι γνωστή σαν «Ευρετήριο της Νομοθεσίας». Κι όμως, μολονότι αυτές οι γραμμές γράφτηκαν από ‘ναν άνθρωπο, ο οποίος ήταν ο ίδιος δημιουργός και θαυμαστής του νόμου, εκφράζουν τέλεια την ανώμαλη κατάσταση της κοινωνίας μας.

Στα υπάρχοντα κράτη οι άνθρωποι προσβλέπουν σ’ ένα καινούργιο νόμο σαν φάρμακο για οποιοδήποτε κακό. Αντί ν’ αλλάξουν μόνοι τους ό,τι είναι κακό, οι άνθρωποι αρχίζουν να ζητούν ένα νόμο για να το αλλάξει. [1] Αν ο δρόμος μεταξύ δύο χωριών είναι απροσπέλαστος, ο χωριάτης λέει: «θα ’πρεπε να υπάρχει ένας νόμος για τους επαρχιακούς δρόμους». Αν ένας φύλακας πάρκου εκμεταλλεύεται την έλλειψη πνεύματος σ’ ένα από κείνους, οι οποίοι τον ακολουθούν με δουλικό σεβασμό και τον προσβάλλει, ο προσβλημένος, λέει: «θα ’πρεπε να υπάρχει ένας νόμος που να επιβάλλει περισσότερη ευγένεια στους φύλακες πάρκων». Αν υπάρχει στασιμότητα στη γεωργία ή στο εμπόριο, ο γεωργός, ο κτηνοτρόφος, ή ο σιτέμπορος, υποστηρίζει: «χρειαζόμαστε προστατευτική νομοθεσία». Μέχρι τον τελευταίο εμποράκο, δεν υπάρχει κανείς που να μη ζητά ένα νόμο για να προστατέψει το επάγγελμά του. Αν ο εργοδότης κατεβάζει τους μισθούς ή αυξάνει τις ώρες εργασίας, ο εκκολαπτόμενος πολιτικός διακηρύσσει: «Πρέπει να υπάρξει ένας νόμος για να βάλει τάξη σ’ όλα αυτά». Κοντολογίς, ένας νόμος παντού και για το παν! Νόμος για τις μόδες, νόμος για τους τρελούς σκύλους, νόμος για την αρετή, νόμος που να βάλει τέλος σ’ όλα τα βίτσια κι όλα τα κακά, τα οποία απορρέουν από την ανθρώπινη παθητικότητα και δειλία.

Έχουμε τόσο διαστρεβλωθεί από μια διαπαιδαγώγηση, η οποία από τη νηπιακή ηλικία ζητά να σκοτώσει μέσα μας το πνεύμα της εξέγερσης, και ν’ αναπτύξει εκείνο της υποταγής στην εξουσία. Έχουμε τόσο διαστρεβλωθεί απ’ αυτή την ύπαρξη υπό τον ζυγό του νόμου, ο οποίος κανονίζει κάθε γεγονός στη ζωή μας – την γέννησή μας, την εκπαίδευσή μας, την ανάπτυξή μας, την αγάπη μας, την φιλία μας – ώστε, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση πραγμάτων, θα χάσουμε κάθε πρωτοβουλία, κάθε συνήθεια να σκεφτόμαστε μόνοι μας.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Η ομορφιά...



Η ομορφιά δεν ισχυρίζεται τίποτα για τον εαυτό της.
Δεν χρειάζεται να το κάνει.
Η ομορφιά είναι.
Φαίνεται, ακτινοβολεί ως αυτόφωτη που είναι, μετέχει της ζωής για να την χρωματίσει και να την πλημμυρίσει με ευωδιές άνοιξης και θαλπωρή τζακιού μέσα στο χειμωνιάτικο διαπεραστικό ψύχος.
Η ομορφιά η πραγματική δεν απαιτεί, δεν κορδώνεται, δεν μετατρέπεται σε κατάρα μήτε σε αιτία δεινών, αντίθετα είναι σεμνή μέσα στη λάμψη και την απλότητά της και συχνά εύθραυστη σαν υπέροχο αγριολούλουδο. Το οποίο αδράττει την ευκαιρία να διεκδικήσει το χώρο και το χρόνο που του αναλογεί και του πρέπει μέσα στην άγρια βλάστηση της ύπαρξης.
Η ομορφιά είναι "νέκταρ μέλισσας και μπουμπούκια αγριοτριανταφυλλιάς πάνω σε σώμα ελαφίσιο" (να θυμηθούμε και κάποια λόγια του συγγραφέα Τομ Ρόμπινς). Είναι η θλίψη του ποιητή για έναν κόσμο που δεν τον χωράει και δεν τον καταλαβαίνει. Είναι η μοναξιά που αγκαλιάζει τη φύση της, είναι το γέλιο των εραστών που χαίρονται δίχως ενοχές το σμίξιμο των κορμιών τους, είναι το γέλιο της χαράς μπροστά στη μαγεία της στιγμής. Είναι η γλυκιά μελαγχολία και η βραδύτητα μέσα στους θορύβους, τα βιαστικά απλανή βλέματα, τα κλισαρισμένα λόγια και συνθήματα, τα δίχως γεύση φιλιά, τα δίχως πνοή λόγια και τους φρενήρεις κι άνισους ρυθμούς της μεγαλούπολης.
Η ομορφιά είναι ο ναυαγός στο ξερονήσι της ζωής που αρνείται να ενδώσει και να ενσωματωθεί στα σαλπίσματα της πασπαλισμένης με χημικά σκευάσματα και φανταχτερά μπογιατίσματα ασχήμιας και να παραδοθεί στις νόρμες του πρόωρου εκφυλισμού. Ακόμη κι αν αυτό της στοιχίσει πολύ ακριβά...

Αν πραγματικά σε γοητεύει, ανακάλυψέ την.
Αγκάλιασέ την στοχαστικά κι απαλά, όχι άσκεφτα και βουλιμικά, και γίνε κομμάτι της. Ο προστάτης και προστατευόμενός της συνάμα.


ανιχνευτής

Προσθήκη εκ των υστέρων: το παρακάτω βίντεο με το συνοδευτικό σχόλιο μας το'στειλε μια φίλη, ως συμπλήρωμα γι'αυτήν την ανάρτηση. Την ευχαριστούμε!



"Η ομορφιά είναι πολυπρόσωπη και υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να την εισπράξεις. Με όλες σου τις αισθήσεις αλλά και τις ανώτερες νοητικές λειτουργίες. Ένα μόνο από αυτά τα πρόσωπα είναι η μορφή. Ένα άλλο, πολύ πιο σημαντικό, είναι η αντίληψη που έχεις για την ελευθερία. "

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο Αντισθένης & το Φανάρι του Διογένη

 (σαν σχόλιο: η Αναρχία σε μεγάλο οίστρο και οξυδέρκεια! Μade in ancient Greece! Όταν κάποιοι "προκλητικοί" και "αυθάδεις" αρχαίοι Έλληνες σοφοί διακήρυτταν βασικές αρχές μιας αναρχικής κοινωνίας κι έναν αντισυμβατικό για τα δεδομένα των πόλεων-κρατών τρόπο ζωής! Όχι προσαρμοσμένο στους νόμους του κράτους, αλλά στο φυσικό δίκαιο που κάθε άνθρωπος κατέχει. Εκεί όπου το έμφυτο άγραφο δίκαιο κρίνεται πιο σημαντικό από τους γραπτούς νόμους και υπαγορεύεται από το περίφημο αίσθημα της "αιδούς". Αυτό δηλαδή που, και τότε και ειδικά τώρα, απουσιάζει ηχηρά τόσο από το δημόσιο όσο κι από τον ιδιωτικό βίο. Κι όχι, φυσικά, μόνο ετούτης της χώρας...
"Αν θέλεις εγκληματίες, φτιάξε νόμους, αν θέλεις κλέφτες, φτιάξε ιδιοκτήτες"...
" Ένα παιδί απαλλαγμένο από την ενοχή της ιδιοκτησίας κι απελευθερωμένο από το βαρύ φορτίο του οικονομικού ανταγωνισμού θα μεγαλώσει με τη θέληση  να κάνει ό,τι είναι ανάγκη να γίνεται κάθε φορά και θα αντλεί χαρά από αυτό" - 
Ursula K. Le Guin "ο αναρχικός των δύο κόσμων" )


Ο Αντισθένης (444-370 π.κ.ε.) προερχόταν από οικογένεια δούλων και δεν αποκλείεται αυτός να ήταν ο λόγος που ίδρυσε αυτή τη σχολή για τους φτωχούς, στην οποία δεχόταν μόνο εκείνους που ασπάζονταν μια απόλυτη φτώχεια και απεξάρτηση από κάθε είδους υλικό πλούτο, ιδιοκτησία, εγωισμό, κύρος, εξουσία, φτύνοντας στα μούτρα τους άρχοντες, τους ιερείς, τους επίπλαστους θεσμούς και την κοινωνία των μικρονόων ανθρώπων.

Ένας από τους μαθητές του Σωκράτη (που ήταν τόσοι πολλοί που κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να υπολογίσει πόσοι ήταν, κι επιπλέον αρκετοί απ’ αυτούς, φοβούμενοι μήπως θανατωθούν και οι ίδιοι, δεν παραδέχονταν ανοιχτά ότι ήταν μαθητές του) ο Αντισθένης, ένας άνθρωπος ορκισμένος στην φτώχεια και στην αποστροφή προς τον υλικό πλούτο, που περηφανευόταν πολύ για την ταπεινοφροσύνη του, στον οποίο ο Σωκράτης είχε πει κάποτε «Αντισθένη, μέσα από τις τρύπες του ρούχου σου βλέπω την κενοδοξία σου» ίδρυσε τη σχολή των Κυνικών φιλοσόφων, που πήραν την ονομασία τους από το μέρος όπου βρισκόταν το «γυμνάσιο» τους, στο Κυνοσάργες.

Η σχολή των Κυνικών δεν κάηκε από την πρώτη στιγμή μαζί με τους ρακένδυτους θιασώτες της, μόνο και μόνο επειδή οι υπόλοιποι πολίτες τους έβλεπαν σαν καημένους κακομοίρηδες ή γραφικούς ακίνδυνους τύπους και ζητιάνους. Το μόνο που εξυμνούσαν ήταν η αδιαπραγμάτευτη αρετή και η ηθική σοφία, και κατά τα άλλα δεν έλεγαν ανοιχτά τη γνώμη τους για τίποτε, διότι το έβρισκαν αλαζονικό. Έκαναν μόνο σύντομα κυνικά σχόλια, αφού ήταν αυτοί που επινόησαν τον γνωστό σε όλους μας «κυνισμό», δηλαδή, οι άνθρωποι αυτοί είχαν επινοήσει το καυστικό χιούμορ κι ευτυχώς γι’ αυτούς, το υψηλό χιούμορ δεν το κατανοούσαν πολλοί άνθρωποι τότε, όπως και τώρα.

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

ΟΤΑΝ ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΡΑΓΙΖΕΙ


ΟΤΑΝ ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΡΑΓΙΖΕΙ


Είναι ατελέσφορη και σχιζοφρενική
η πορεία μονίμως σε ευθείες γραμμές.
Θέλει να ριζώσει μέσα σου η γελοιότητα
αν όλο πιο συχνά ξεσηκώνεις
καμώματα κι ατάκες του παλιάτσου.
Άλλωστε γελοιοποιείται όποιος νιώθει ο ίδιος γελοίος.

Είναι ασυγχώρητα σκληρή η κατασκευή
των καθημερινών ρώσικων ρουλετών.

" το ημερολόγιο ενός τρελού "



το ημερολόγιο ενός τρελού



Λοιπόν, φαντάσου πως υπάρχει μια κάμερα στο σπίτι σου. Στο σαλόνι σου. Μία κάμερα παρακολούθησης, σαν αυτές που βλέπεις σε κάποιον σταθμό του metro. Για την ακρίβεια, όχι μόνο στο δικό σου σπίτι (γιατί πως να το κάνουμε, δεν είσαι και τόσο σημαντικός), αλλά σε κάθε σπίτι. Φαντάσου ότι υπάρχει μία σε κάθε σαλόνι. Ανατριχιαστικό, σωστά; Τί θα έκανες; Θα την άφηνες έτσι απλά να σε κοιτά επίμονα και να σε παρακολουθεί; Κάθε κίνησή σου μέσα στο ίδιο σου το σπίτι; Κι όμως αυτό συμβαίνει και τώρα. Σοβαρά. Αυτό συμβαίνει, αλλά στον ψηφιακό κόσμο. Βλέπεις, μια απλή κάμερα είναι τόσο εύκολο να την εντοπίσεις και να εκνευριστείς. Αλλά στον ψηφιακό κόσμο, ο οποίος είναι εξίσου αληθινός με τον κανονικό, οι μηχανισμοί παρακολούθησης δεν μπορούν να εντοπιστούν τόσο εύκολα.

" AΣΤΕΡΙ: Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ "



AΣΤΕΡΙ: Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

"  Είμαι ένα αστέρι. Στέκομαι στο πλανητικό στερέωμα απέναντί σου, αλλά εκατομμύρια μίλια μακριά από εσένα. Είμαι εκείνο το άστρο που σαν παιδί ξέχασες να μετρήσεις ή δεν πρόλαβες διότι σε πήρε ο ύπνος. Σε παρακολουθώ σιωπηλά από το παρελθόν να ζεις την καθημερινότητά σου στο τώρα, πάνω στο μικρό μπλε πλανήτη. Σε παρακολουθώ σιωπηλά από κάθε χρονική στιγμή κι από κάθε τόπο ταυτόχρονα. Είμαι άχρονο. Είμαι δίχως ιστορία. Είμαι όλη η ιστορία του σύμπαντος.
 Δεν θα μάθεις ποτέ το όνομά μου. Ίσως να μην αποκτήσω και ποτέ. Ίσως και να έχω χίλια ονόματα. Είμαι το αστέρι που ξεχνάς το ξημέρωμα και που βλέπεις μόνο την αυγή.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

...και το OSKAR ξετσιπωσιάς και δολοπλοκίας κερδίζει δικαιωματικά η Δύση, οι ΜΚΟ και τα τσιράκια τους!


Δεν μας αρέσει να επιβεβαιωνόμαστε. Όχι με τόσο ωμό, απάνθρωπο, σοκαριστικό τρόπο, που σε κάνει να σιχτιρίζεις την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκες σε αυτό το βασίλειο των αόρατων και ορατών διευθυντηρίων και των φονικότατων μυστικών υπηρεσιών και κατασκευασμένων ψυχάκηδων τρομοκρατών τους. Που πρέπει να διατηρήσεις αλώβητη τη λογική σου και την ψυχική υγεία σου μέσα σε αυτόν τον "πολιτισμένο" εφιάλτη της πιο σιχαμερής προπαγάνδας και θανάσιμης δολοπλοκίας-κόλαφο για το όποιο ελπιδοφόρο μέλλον του ανθρώπινου (υπο)είδους.
Τα όσα συμβαίνουν στη Συρία πραγματικά, σε αντίθεση με αυτά που τα κατεστημένα μιντιακά και πολιτικά ερπετά της Δύσης και τα νατοϊκά αφηγήματα θέλουν να παγιώσουν στον αντιληπτικό και συναισθηματικό κόσμο της "κοινής γνώμης" (με χρήσιμη στήριξη κι από καθε λογής λοβοτομημένα "αλληλέγγυα" υποκείμενα), θεωρήσαμε πρέπον να τα θίξουμε και να τα... φτύσουμε:
Ανελέητη και επικίνδυνη προβοκάτσια δίχως τέλος στη Συρία...(volume 1) (σε συναρτηση με αυτό το άρθρο από το: press-gr)
 ΣΥΡΙΑ: το μεγάλο ξεβράκωμα! volume 2
 ΣΥΡΙΑ: το μεγάλο ξεβράκωμα!!!
Για τον "αλτρουιστικό" οργανισμό των "White Helmets" (Άσπρα Κράνη), με κύρια αποστολή τη συνδρομή και διάσωση των ανθρώπων που πλήττονται από τον πόλεμο, ο οποίος και χρηματοδοτείται αδρά από Ουάσινγκτον και Λονδίνο και πρόσφατα βραβεύτηκε και με το "χρυσό παπαράκι"(βλέπε ΟΣΚΑΡ) για το καλύτερο ντοκυμανταίρ, τα'χουμε επίσης επισημάνει σε αυτή την ανάρτηση: Ένας κόσμος γεμάτος τρομαχτικούς κλόουν!
Αλλά αυτό που συνέβη πρόσφατα στη Συρία με τον "δημοκρατικό βομβαρδισμό" από τους cowboys, με πρόσχημα τα δήθεν χημικά όπλα του "δαιμονικού" Άσσαντ (το νέο μεγάλο αστέρι σε αυτή τη big εδώ και κάμποσα χρόνια λίστα της Δύσης, στην ίδια σχεδόν θέση με τη "σταθερή αξία" του βορειοκορεάτη Κιμ), ξεπερνάει κάθε "αποδεκτό" όριο αρρωστημένης φαντασίας και καθαρματοσύνης!
 Διαβάστε το παρακάτω άρθρο, δείτε και τα συνοδευτικά βίντεο και θα καταλάβετε τι θέλουμε να πούμε...

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ